Çocukluğumun geçtiği ev.

Sadece anlık çektiğim fotoğraflarların altın değerine dönüşmesi içimi çok acıtıyor.

Antakya aklımın bir köşesinde hala böyle duruyor. 24 yıl bana ev olduğun için çok teşekkür ederim. Seni çok özlüyorum ve seni çok seviyorum.

O kadar çok şey söylemek isteyip hiçbir şey söyleyemiyorum depremle ilgili tek söyleyebildiğim şey o dönemi de o dönem yapılanları da kimin nasıl davrandığını da hiçbir zaman unutmayacağım

Hala içimizde kocaman bir acı, boşluk. Belki de normale dönmeye çalışmanın yası. Eskiyi yuvamı çok özlüyorum.

“Gittiler vedalaşmadan gittiler”

Arkadaşımın abisi yeni tablet almayı düşünüyormuş. Ders çalışırken kitap okurken vs çok kullanışlı olduğunu söyledim. Seninkini inceleyebilir miyim dedi. Tabii dedim verdim bakarken eli yanlışlıkla bir uygulamaya çarptı. Yanlışlıkla.. Darbuka açıldı. Bir süre sessizlik..

Güncel mlsf

.

Hiç Tus çalışmayıp bi de üstüne kendimi hastanede hiçbir bölüme ait hissedemeyince gelen overthink

Bugün buna gülücem. Hiç yabancı gibi durmamış

Bir devrin sonuna geliyoruz

My shaylaaaaaa🥹💕✨😌😭

Okuyup doktor olan köpek göremezsiniz mesela,, kediler üstündür

bahar havaları kendini belli eder etmez benim hayata donus

Artık malum stickerlara sahibim

Bir gün tusa girip rahatımı bozup pediatri yazacağım diye ödüm kopuyor. Çıkış noktamız olan aheke de dün rahmet okumuşlar... karanlıklar içinde kaldık