Ayakta durmakta zorlanan evler, vatanı ayakta tutuyor!

yakın olana uzak düşmek, hüzün olarak yeter insana..

.

insan ev duygusunu yitirince yaşamak biraz savrulmaya benziyor.

ben artık emeklerime yazık olacak hiçbir yerde olmak istemiyorum

atanamadığım için zorbalanmaktan bıktım 😏

alışmak ölümün bir başka adıymış, bilmezdim..

insan yine de nazlanacağı bir çift gözün varlığına ihtiyaç duyuyo ya

neşeliyiz cıvıl cıvılız ama bu hayatta hiçbir şeyin gönlümüzce olmadığını bir biz biliriz

hevesle çabaladığın şeylerin ziyan oluşuna şahit olunca bir daha adım atmak gelmiyor insanın içinden

kimse kimsenin evi değildir herkes bir gün yarı yolda bırakır

"Her son başka bir başlangıcın habercisidir.."

artık birilerinin beni anlaması için savaşmak istemiyorum

bazen yanlış yerleri evimiz sanarız

cevabı canımı yakmasın diye sormadığım sorular var

Değer verdikçe herkes kendini bir bok sanmaya başladı

ve bazen siktir olup gitmek gerekir komple herkesden ve herşeyden

bu dünya peşinden koştuğun şeyin, yanından geçmeyi öğretiyor

herkesten cok kendimi özledim eski beni eski neşemi