Adalet, gözlerimizi aydınlatan güneş gibidir, herkese eşitlik getirir.

İnsanlık, yüreklerimizde yeşeren bir fidan, umut ve sevgiyle büyüyen bir ağaçtır.

Gökyüzünde kaybolan bir bulut gibiyim

Rüzgarın esintisiyle dans eden yapraklar gibi özgürüm

Denizin maviliğinde kaybolan bir hayal gibiyim.

Kalp, sevgiyle dolup taştığında en güzel masalları anlatır."

"Toprak gibi olmalısın! Ezildikçe sertleşmelisin! Seni ezenler sana muhtaç kalmalı! Hayatı sende bulmalı."

Aynanın sırrı nedir ki Kırıldığında Beni bile göstermediği zaman

Şiir havalı bir tabancadır Kimseyi öldürmez Zehirli havayı arıtır

Uzun yollar uzun uykular Uzun laflar uzun gaflar Kısaltıyor ömrümü

Korkuluklar ektiği kargaları biçsin Sevginin de kendi planları var

Öyle parçalandım ki ömrümde Sevgiyle öfke arasında, Sevgimi öfke vurdu Öfkemi sevgi kaçırdı içim parçalandı arada

Beklemek lazım... Gönlü hoş tutanı, gönülde yer bulanı, başka gönülde gözü olmayanı...

Belki de ben ömrümde ilk defa bu gece şairim Ne köy ne kent olurmuş yalnızlıktan öğrendim

Nerdeyse ışığa inanmaz alacaktık, Öyle hızla büyüyordu içimizdeki karanlık...

Katil İsrail’e karşı #FilistineOmuzVer

İyi şiirler, dostluk, aşk ve şarap gibidir. Eskidikçe kıymetleri artar..

Ben artık ağlıyorum. Senelerdir ağlamadan acı çekmeyi öğrenmiştim. Şimdi ağlıyorum yine, bilmem neden?

Gecenin saat biri, Lambayı söndürmedik. Belki yarım saat sonra, belki sabaha karşı gene basılabilir evim, beni alıp götürürler kitaplarımızla beraber.

Farkında mısın yalnız gözlerimiz değişmiyor, ve kalıyor hatıralaşmadan orda iyi ve kötü çocukluğumuz