Çok özledim ama uzak durmak zorundayım, bu acıyı bilemezsin.

Mevcut bir savaşın ortasında senin, beni yalnız bıraktığını gördüm. Üstelik savaşım senin içinken.

Olabilir, insan yokuş çıktıktan sonra düzlükte pes edebilir. Olabilir.

Karma der ki; Hayatta bazen acı çekmen gerekir. Kötü biri olduğun için değil. Nerede ve ne zaman iyi olmayı bırakacağını bilmediğin için.

“Suçlamak, anlamaktan daha kolaydır. Anlarsan, değişmen gerekir.”

insan zor zamanlardan geçerken telefonu çaldığında anlıyo ekranda yazan isimlerin ne kadar önemli olduğunu...

abi var ya gözleri gözümde bütün ömrüm boyunca karşısında otururum

ben mi karşımdaki insanı hiç tanımamışım yoksa o mu zamanla bambaşka birine dönüşmüş karmaşası...

Biri var.. bin kere veda ettim.. bir kere ondan gidemedim..

en yakın arkadaşıma bayılıyorum hastayım ona tutkunuyum. iyi ki en yakın arkadaşım benim en yakın arkadaşım, başkasının olsa çok kıskanırdım

bisi dicem gercekten dogru yerde vazgecmek hayat kurtarıyo.. yasandi denendi finish

sesini duymak için aradım.. bu cümleye kalbimi verebilirim

erkesin üzüldükten sonra gittiği bir park vardır

kötü hissedince herkesten uzaklaşma huyumu aşamıyorum..

yeni kişiler tanımaya gerek yok biz daha etrafımızdakileri tanıyamadık...

Siz istiyosunuz ki çöllerin ortasında bıraktığınız insan size gül bahçesi sunsun. Yok öyle bi dünya.

Aaaa ben..

biri var... deliler gibi zaafıyız birbirimizin

En çok kendime kızgınım çünkü tüm bunlara ben izin verdim.

beğendiğiniz bedenlere hayalinizdeki ruhları koyup, adına aşk diyosunuz...