28 Kasım...🥀

Aynı hissiyatla...

İnsan hastayken en çok annesini arıyor. Zamanında onun yanımda olmasının benim için ne büyük şifa olduğunu anlıyorum her seferinde ve biliyorum ki bi'onun eksikliğinin şifası yok...

Mayıs da bitiyor. Artık aylar “haftalık” geçiyor.

Ahh Snape, gözlerim seni aradı...😭🥀

Hiçbir imtihan sonsuza kadar sürmeyecek! Çünkü bu geçiçi dünyada "her şey geçici"...

İçimizi yanan közlerle söndürelim istedik.🔥 🍀 ☘️

Hiçbir şeyin önemi yok şu hayatta. Sağlık olsun, bir de gönül dolusu huzur.. Gerisi yalan dünya..

Yeğenimle uyumak, beni bir gece de olsa dertten, sıkıntıdan, sonu gelmeyen düşüncelerimden uzaklaştırdı. Minik kalbinle bana neler yaşattığını şimdi bilmiyorsun ama ilerde tek tek anlatacağım sana canım miniğim.🥰

"Teyze oluşumun 3. yılı kutlu olsun!" postu... 💚😇

Sizi Allah sevsin, insan hep yarıda bırakır..

Bazen şu koskoca dünyada kaybolduğunu hissedersin. Bir ayet yetişir imdadına; "O (Rab) ki beni yaratan ve bana doğru yolu gösterendir.” (Şu'arâ Sûresi /78)

Bekleyenler var Allah’ım, depremde evlerini kaybetmiş ve yardım bekleyen, hastane koridorlarında şifa bekleyen, her gün kavga etmekten bıkmış ve anlayış bekleyen, evladı için hidayet bekleyen ya da sadece küçük bir tebessüm bekleyen, gurbette olup vuslat bekleyen.. Sen

"Unutma! Bugün sahip olduklarını elde etmek için, dün Allah'a Dua ediyordun."

Günlük hayattan bir şeyler konuşurken "annem de bunu getirdi" diye devam ettim. Cümlem bittikten sonra düştüğüm boşluğu tarif etmem o kadar imkansız ki... Ne kadar çok zaman geçti annemin bana bir şeyler getirmeyişinin üstünden... Ah ahh!...