Adana havalimanında bulunan mart cafe adlı utanmaz kafe bugün ülkemize yardıma gelen Azerbeycan askerlerine bir suyu 10 manattan yani yaklaşık 110 tlden sattı. Cebimizdeki bütün parayla T.C. Ticaret Bakanlığı T.C. Adana Valiliği Oğuzhan Uğur Barış Atay Haluk Levent ( Ahbap Ekibi )

Gönüllü olarak Kahramanmaraş'tayız. Sütçü İmam Üniversitesi önünde herhangi bir AFAD ya da Kızılay çadırı yok. Hastane çalışanları ekmek ve zeytinle besleniyor. Kantinde sadece çay var, başka hiçbir şey yok. Hastane önünde kendi imkanlarıyla çorba yapan bir amca var.

Buradaki sağlık personelinin ve hasta yakınlarının yiyebileceği tek sıcak yemeği bu amca sağlıyor. Lütfen biran önce buraya yemek için bir çadır istiyoruz. Lütfen. Haluk Levent ( Ahbap Ekibi ) Ahbap AFAD Türk Kızılay

Bu bakışlar kabusun olsun Tuğba Södekoğlu...

Ya bu nedir yaaa?! Kız göçükten çıkmış, kardeşinden bahsediyor. Muhabir önce sahte sahte ah vah diyor. Ekipler gelmedi deyince muhabir lafını kesip kızdan uzaklaşıyor... O kızın çaresiz bakışı öyle üzdü ki beni! Tuğba hanım kusura bakmayın ama siz muhabir falan değilsiniz!

Bu ülkede kötüler hep vardı, fakat bu denli yaygın kötülük hiç olmadı! #ShowTv

Vatandaşın sesini, ihtiyacını şu zamanda duyurmayacaksan o mesleği yapmayacaksın.

Deprem önlenemez bir doğal afettir; depremde ölmek ise bilim,denetim ve önlem ile engellenebilecek bir felaket. 99 depreminden yıllar sonra halkımızın aynı şeyleri yaşaması çok acı. Bunun adı cinayettir, buna reva görüldüğümüz için içimiz hiç soğumayacakmış gibi geliyor… #deprem

Sussam olmuyor konuşsam olmuyor. Başak kurtuldu demişler başak nasıl kurtuldu? Başak 3 gün enkazın önünde sevdiği adamın çıkmasını beklerken ceset kokusunu öğrendi. Başak’ın neşesi,hayalleri,umutları her şeyi o enkazın altında kaldı. Başak kurtulmadı..

Hastamızı karaciğer nakli yapılmasına rağmen dün sabaha karşı kaybettik. Yaşamak bu kadar zor iken ölüm bu kadar kolay olmamalı. Bir o kadar da saçma bir şekilde...39 yıl 2 bardak çayla çöpe gitmemeli😞

Osmaniye’de 6 Şubat depreminin ertesi günü. Evden can havliyle çıkmışım, üstüme o sallantıda ne bulduysam geçirmişim hastaneye koşmuşuz. Sabah 4.30’dan beri durmadan çalışıyorum, habire sallanıyoruz. Göçük altından çıkan bir hasta getirdiler, 17y, leğen kemiği kırılmış.

Tedavisini planlayıp reçete ile taburcu ettiğim hastayı ailesi geri getirip “hocam çocuk reçeteyi yedi de yeniden yazar mısınız?” demişti. Başta dalga geçiyorlar sanmıştım, ama reçeteye bir baktım yarısı cidden yenmişti.

Nokia lara bak. Vay be, ne anılar geldi gözümün önüne. Sizin favoriniz hangisiydi?