bunlar ölecek gidecek bir şeyler olacak, hayat normale dönecek ama yaşadığımız bu yılları esir olduğumuz utanç yılları olarak hatırlayacağım maalesef. gururumuzu ayaklar altına aldılar bir sik de yapamadık, işte o yıllar.

rahatça hatırlayayım diye başladığım bu her şeyi bir yere yazma sürecinin sonunda yazmadığım herhangi bir şeyi hatırlama yetimi kaybettim, tertemiz salak olduk çıktık en sonunda.

kaç güne yetişir diye sormayın lütfen. kaç gün zamanım varsa o andan bir dakika öncesine yetişir.

“ondört mart günü akşam üstü üçü çeyrek geçe, gelmiş geçmiş en büyük düşünür düşünmeye son verdi. sadece iki dakikalığına yalnız bırakılmıştı, onu bulduğumuzda huzur içinde koltuğunda uyuyordu - bu defa ebediyen.”

halkın meşru ve hukuki sokak muhalefeti, eylem, gösteri, yürüyüş hakkının iktidar tarafından gayrimeşru olarak tanımlanma sürecine "sandık gelsin" diye çanak tutan muhalefete bir daha sandık görememe ihtimali tokadı.

nisan ayı inanılmaz hızlı başladı, beş on güne kalmadan biter.

bir derdi var belli ama tam da anlatamamış, kafasında biraz toparlayıp yazsaymış keşke. ama canı sağ olsun, o anlamamızı istemiş biz de anlamaya çalışacağız. boynumuzun borcudur.

snoopy dancing to diriliş by grup yorum

hüseyin inan, yaptığı savunmada “anaların rahmine el atamayacağınıza göre bizi assanız da bu dava sürecek.” der. son günlerde zihnimde bu beyan yankılanıyor. evet, gerçekten de çelik aldığı suyu unutmuyor.

“kutsal olan onurlu bir yaşam!”

sadece müzik eşliğinde ve seri şekilde bira tüketilebilecek bir gece bu gece.

işte bizim için bir şarkı, dinleyelim. youtu.be/eu7o5wMl2fw?si…

acil iş adı altında baharımızın en verimli günlerinin birazını yiyebilirler ama askerlikte de söylendiği gibi; zamanı durduramazlar.. bu akşam kral biziz.

bu halk öyle yalnız bırakılmış ki, en ufağından olsa bile yakınlık hissettiği insana yürekten bir bağ kuruyor. o yalnızlığı hissettirmeyen ve değer gördüğünü düşündüğü insanı hemen ailesi gibi görüyor, sımsıkı sarılıyor. iyilik çok başka bir mevzu gerçekten.

“keşke şöyle yapsaydım” dediğim şeyleri öyle yapsaydım da bir boka yaratamayacağımı anlamaya başladığımdan beri neyi nasıl yaptığımın çok da bir önemi kalmadı.

“otuz altı tane aydınını yakan bir ülkeden hayır beklenir mi?”

bu halk; devlete ihtiyaç duyduğu her an yalnız ve çaresizdir.