Yaslanamadığım dağları yıktım, kendi ördüğüm duvarları yıktım, burası evim dedigim yeri yıktım, bütün suçu kendime yıktım, koyduğum kuralları yıktım. Yeni bir ben yarattım ve kimse oraya degemeyecek.

Yıkık bir binanın içinde kırılmamak için çabalayan bir aynaydım. Ama o aynanın kırılmaması için çok şey kırılıp döküldü.

Herkes kendi masalında güzel.

Sağ çıktım sandılar, halbuki kimsenin görse de anlamayacağı cinsten çok şey kaybetmiştim.

Birdenbire vuran gerçekler bir kaldırıma çöküp ağlatabilirmiş. Koca şehirde her şeyin var sanıp kimsesizliğin birden vurabilirmiş..

Hakikat incitsin beni bir yalan avutacağına

Beni yakan ateşe odun taşımışlığım var

Olmuştan yana mutluyum, olandan memnunum, olacak başımla beraber.

Tekne uzun zamandır su alıyormuş, battığını şimdi öğrendim.

Che la mia ferita sia mortale

ben var ya o gece haddimi bir bildim, bir daha şımarmadım

Azaldığın yerden, yıkılırsın..

Dünya bensiz de dünya. Yerim de dolar, vazgeçilebilir, unutulabilirim de. Ben yokum diye hayat bir yerde bitmez. Herkes ama herkes bensiz hayatına devam edebilir. Evet, dünya bensiz de dünya. Sevilmeyebilir, aldatılabilir yenilebilirim. Hayat hep devam eder. Öğrendim, öğrettiler.

Yarın barışırız , yarın sarılırız , yarın hallederiz…

kimse sizi sevmiyor