Hatalarım duman,üfledim camdan

Eskideki ahmaklıklarım geleceğimi temizler

İzaha muhtaç olan kederdir Mutluluk başının çaresine bakabilir

Kurt kaparsa kapsın beni Sürüde olmak huyum değil

Lafın gelişi mi aşık olacağız

İçinde ölenleri yıkayamaz gassal

Şehir değiştirmеk ve biraz savrulmak

Artık tekrar ediyorum fakat takdir edemiyorum

Duygularını göstermek köpek balıklarının yanında kanamaya benzer

Göz her şeyi görür de bir kirpiği görmezmiş

Bu ilk vuruluşum değil ama son inanışım sanki inanmaya yer aramışım

Korkuluk çok enayi

Sık sık tökezlediğim eylemler gerçekleştiriyorum, karmaşığım

Anlamam o kadar incesini Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte Bana maşallah derlerdi ne iyisin derlerdi Neysem neyim kime ne

Yaşlanmak dağa tırmanmak gibidir; nefes nefese kalır ama manzara çok daha güzel

“Saçlarım beyazlıyor artık. Her şeyi uzun uzun anlatamam.”

Çevrendeki pürüzleri zımparayla tanıştır

Saklanmak bir hazdır, bulunmamaksa facia.

Yaşamak, sekiz saatlik uykunun hafiflettiği on altı saatlik bir acıdır.

Denize kadarsın sel bile olsan.