UCHIHA SASUKE — BOT rp/th 「 I'm going to restore my clan, and kill a certain someone . 」

⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ นายมีเงินเลี้ยงชาวบ้านเขาแล้วเหรอ ” ⠀⠀⠀

“ 🍚✨️ ”

(📍) — ช่องทางการอ่านมังงะ ‘นารูโตะ’ เว่อร์ชั่นภาษาไทยแบบถูกลิขสิทธิ์ จะมีอยู่ใน meb ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นภาคนินจาจอมคาถา & ตำนานวายุสลาตัน — นอกจากนี้ ยังสามารถอ่านในรูปแบบของภาษาอังกฤษกันได้ที่แอปพลิเคชัน manga pluss

— ส่วนช่องทางรับชมอนิเมะ ทุกภาคทุกตอน ยันเดอะมูฟวี่ สามารถรับชมอย่างถูกลิขสิทธิ์ได้ที่ bilibli & Netflix 📺

⠀⠀⠀——เท้าสัมผัสพื้นห้องนอนของตนที่เป็นที่พักผ่อนสำหรับคาคาชิผู้ซึ่งผ่านเรื่องต่าง ๆ ผ่านมาในแต่ละวัน ⠀⠀⠀มือหนาเอื้อมไปที่โต๊ะอาหาร , หยิบจับกล่องนมกล่องใหญ่ขึ้นมาอยู่กล่องหนึ่ง กำลังตัดสินใจจะดื่มก่อนนอน แต่เมื่อมองดูเวลาหมดอายุ หมดไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วนี่.. “ ... 💧” ⠀

“ดูเหมือนจะยังมีคนที่ยังไม่ได้ทำความรูัจักกันใช่ไหมหรือเปล่า?” “โย้ช–เมื่อได้รู้แล้วก็ต้องจำเอาไว้ให้ดีอะนะ, ฉันชื่ออุซึมากิ นารูโตะ เป็นอนาคตโฮคาเงะของหมู่บ้านโคโนฮะ!” #จะทำความรู้จักกับคนที่มารีทวิต

「 สุขสันต์วันเกิด อุจิวะ ซาสึเกะ 」 23 / 07 ⠀⠀พวกนายคือเพื่อนของฉัน ทีมของฉัน 、แต่สุดท้ายไม่ว่าปลายทางจะเป็นแบบไหนสำหรับความสัมพันธ์ของฉันและพวกนาย ฉันจะไม่ทิ้งเป้าหมายที่จะฆ่าชายคนนั้นเด็ดขาด แม้จะแลกด้วยอะไรก็ตาม และเป้าหมายของฉันจะเป็นจริงโดยไม่ต้องขอพรวันเกิดแน่นอน..

⠀⠀⠀Uchiha Sasuke 🎉🎂 ⠀⠀⠀

⠀⠀⠀— อะ แหม วันนี้แล้วสินะ ย้า.. วันสำคัญ ๆ แบบนี้ก็เกือบลืมไปแล้วสิ แต่อย่างวันนี้ ถ้าไม่ได้ของขวัญสักหน่อยก็คงน่าเสียดายแย่เลย เนอะ ? โอบิโตะ ริน , แม้ว่าฉันจะมีพรรคพวกและลูกศิษย์ที่น่าภูมิใจทั้งสามอยู่แล้วก็ตามที แต่ลึก ๆ ก็ยังหวังว่าจะได้เจอพวกนายอีกครั้งนะ ⠀⠀⠀

“ โฮ่ย วันแบบนี้มาทำอะไรแถวนี้ล่ะ ยืนเหม่อแบบนี้มันจะไม่ขวางคนอื่นรึไง ? ” แม้จะพูดแบบนั้น ดวงตาไม่ได้เหลือบมองคู่สนทนาด้วยซ้ำ แต่มือกลับถือข้าวปั้นเอาไว้เสียก้อนใหญ่

⠀ ⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀ พอถูกอาจารย์เรียกตัว ถึงตระหนักได้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดของคาคาชิ ⠀⠀⠀ ทุกคนต่างเตรียมของขวัญเพื่อมาอวยพร ทว่าโอบิโตะเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ได้หยิบอะไรติดมือมาเลยสักอย่าง ⠀⠀⠀ “เหอะ ยังไงก็สุขสันต์วันเกิดแล้วกัน เจ้าบ้า” ⠀⠀⠀

⠀เป็นอีกครั้งที่ไม่อาจแน่ใจในสิ่งที่เห็นตรงหน้าได้ เพราะไม่รู้ว่านี่แค่ฝัน หรือเป็นความจริงที่เพื่อนเขามายืนบ่นอู้อี้แบบนี้กันแน่ แต่ที่แน่ใจ คือนิสัยของเขา ยังคงเดิมเหมือนวันวาน ใบหน้าแสดงถึงความเศร้า “ มาสายอีกแล้วนะนาย ในวันสำคัญของเพื่อนเนี่ยนะ ใช้ไม่ได้จริง ๆ ”

ทำไมพอเจอกัน หมอนี่ต้องทำหน้าเหมือนคนอมทุกข์ด้วย, แปลกชะมัดยาก ! “เรียกว่ามาทันแบบเฉียดฉิวต่างหาก ไม่ได้สายสักหน่อยเหอะ” มือเล็กข้างซ้ายยกขึ้นไปชกที่แขนของอีกฝ่ายเต็มแรง “เลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว ! วันเกิดใครให้ทำหน้าบูดแบบนั้นห๊ะ เจ้างั่ง”

“คาคาชิเซนเซยยยยยยยยยย์!” นารูโตะที่ได้ยินว่าวันนี้เป็นวันพิเศษของอาจารย์ก็รุดมาหาอีกฝ่ายด้วยท่าทีร่าเริง

⠀⠀⠀“ ย้า — ก็ว่าอยู่ว่าเสียงคุ้นจังเลยน้า โย่ นารุโตะ วันนี้มีอะไรล่ะ ? อยากทานราเมงเหรอ ” ⠀⠀⠀⠀⠀หันหน้าไปตามต้นเสียงแหลมที่ตะโกนมาแต่ไกล ฟังดูคำเดียวก็รู้หมดแล้วล่ะว่าใคร

⠀⠀⠀แรงแขนเบา ๆ ที่ถูกกระแทกเข้ามาที่ร่างกายของเขาทำเอาดึงสติได้อยู่บ้าง สุดท้ายก็ไม่ใช่ของปลอมจริง ๆ สินะ โอบิโตะ , ดีจังนะ “ ม่า.. นั่นสิน้า ย้า 〜 แบบว่าพอโตแล้วมันก็มีอะไรต่ออะไรให้รับผิดชอบเยอะไปหน่อยล่ะนะ ก็เลยหน้าตึงไปนิด ” เกาหลังหัวน้อย ๆ รอยยิ้มถูกหยิบยกขึ้นมาตามไป