Λίγα λεπτά χρειάζεται για να γυρίσει το μυαλό. Τόσο λίγο.

Οι μέρες που ξεκινούν χωρίς καμία υπόσχεση, φέρνουν τελικά την έκπληξη.

κι αν δεν ξέρεις τα λόγια, ακολούθα τον ρυθμό.

Πολλοί οι δάσκαλοι, λίγα τα διδάγματα!

ανεβάζεις μουσική αλλά ο κόσμος μας πιο σάπιος από ποτέ

Θ’ αγαπήσεις ξανά τον ξένο που ήταν ο εαυτός σου.

Κάθε άνθρωπος κρύβει μια ανείπωτη μοναξιά. Άλλοτε αβάσταχτη κ άλλοτε ανεκτή.

Ψάχνουμε την λογική μέσα στην παραφροσύνη

Στα πόσα "δεν πειράζει" τα κάνεις λαμπόγυαλο;

μην περιμένεις να σε καταλάβουν, οι περισσότεροι δεν καταλαβαίνουν ούτε τον εαυτό τους

Ούτε και ο πιο απαισιόδοξος από μας τους λίγο μεγαλύτερους, δεν φανταζόταν το σημερινό χάλι της κοινωνίας μας

Χορτάσαμε τοξικότητα και κακία. Να περάσουμε στην υποστηρικτικότητα και στην καλοσύνη, παρακαλώ.

Δεν θα έπρεπε να είναι δύσκολη η αγάπη.

-Ποσο σκληρός είναι αυτός ο κόσμος; -Προχωρησε παρακατω,αλλη ερωτηση

Αυτούς που αγαπώ, τους αγκαλιάζω κάθε μέρα. Έτσι, απλά. Δεν χρειάζεται κάποιος λόγος

μην μαζεύετε και πολλά πολλά, γιατί το τίποτα που θα πάρετε μαζί σας στο τέλος, θα σας πέσει βαρύ.

Μόνο η ανάμνηση, ενός γεγονότος ή στιγμής, είναι παντοτινή, τίποτα άλλο, υπόψη

Δεν μπορούμε να θεραπεύσουμε αυτό που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε και δεν μπορούμε να προλάβουμε αυτό που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε

Συζητούσα με δύο φίλες κι ήρθε ο άλλος να μας πει ότι αν μας είχε γνωρίσει ο Αριστοφάνης θα έγραφε τις Γκρινιάζουσες.

Όσο βραδιάζει .. Μας βρίσκει το βράδυ αιχμαλώτους της επιθυμίας..