" ฉันเกรงว่านั่นจะไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่.. "

" อรุณสวัสดิ์ เช้านี้วุ่นวายมากเลยล่ะ.. "

Neville Longbottom | R E S T . " นั่นสินะครับ ผมแอบมึนหัวอยู่นิดหน่อย.. " " อรุณสวัสดิ์ครับศาสตราจารย์ "

"อรุณสวัสดิ์ สหายลองบัตท่อม"

" เอ่อ.. มีใครเห็นเทรเวอร์ไหม ฉันคิดว่ามันหายไป แล้วก็แมวขาวด้วย! "

" แย่แล้ว.. แต่ขอบใจมากนะ "

" ไม่รู้สิหวังว่าจะใช่นะ.. ฉันจะรีบไปดูเลย! ขอบใจมากแฮร์รี่ "

" เด็กหนอเด็ก.. ถ้านายยังฟุบหน้าอยู่แบบนั้นล่ะก็ ฉันคิดว่าคะแนนวิชาสมุนไพรศาสตร์ของนายไม่มีทางเปลี่ยนเป็นดีเยี่ยมแน่ "

" ม- มองอะไรขนาดนั้นน่ะ.. หน้าฉันมีอะไรติดอยู่อย่างนั้นเหรอ!?? "

" เอ่อ.. มันคืออะไรน่ะ แต่ว่าไม่เคยหรอกนะ?? "

" ฮ- ฮะ?? " ช็อกเลยเนวิลล์ช็อก

" ง ไง..? "

"อรุณสวัสดิ์ลองบัตท่อม"

" ไง เฟอร์เร็ตคนลูก ,ขอโทษที่หายไปไม่บอกเลยนะ.. นายคงจะยังไม่ลืมสิ่งที่ฉันเคยติวไปครั้งก่อนใช่ไหม..? "

" ไงแฮร์รี่ ไม่เจอกันนานเชียว! "

Neville Longbottom | R E S T . " ไม่เจอกันนานเหรอ? ก็คงงั้น ฉันเองก็ไม่ค่อยได้โผล่มาเหมือนกัน อย่าลืมกินมื้อเที่ยงล่ะ "

" ฉันไม่ปฎิเสธ หาเวลานัดเอาเองแล้วกันนะ "

" ...? "