"เพนกวิน?"

ยืนกอดอกสังเกตการณ์จากที่ไกลๆ

เท้าก้าวเข้ามาภายในห้องทำงานของท่านพลเรือโท สายตาสอดส่องหาเอกสารที่เขาต้องนำไป สะดุดตาเข้ากับเจ้าหอยทากสื่อสารอยู่บนโต๊ะ ชายหนุ่มยืนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหยิบผักกาดในจานป้อนเจ้าหอยทาก จ้องมองมันกินดูแล้วน่ารักชอบกล และไม่ลืมที่จะจัดเอกสารบนโต๊ะให้เรียบร้อยก่อนออกจากห้องไป

"ฉันแค่ทำหน้าที่ของตัวเอง、หมวกฟาง"

"?"

หันซายหันขวา "พี่โคบี้ไม่อยู่ คุณโบการ์ดคงไม่เห็นแหละมั้ง งั้น!" พอไม่เห็นว่ามีใครเลยกระโดดลงน้ำไปหาปลากิน

ภายใต้ท้องฟ้ายามราตรีที่เงียบสงัด โบการ์ดในชุดลำลองกำลังจัดการขัดทำความสะอาดดาบเล่มเก่งของตัวเอง สายตาจดจ้องไม่ให้เหลือรอยเปื้อนแม้สักนิดเดียวบนใบดาบ สูดหายใจเข้าปอดลึกๆก่อนพ่นมันออกมา พลางยลดาบคมแววอย่างภาคภูมิใจ

พยักหน้ารับคำสั่งก่อนจะรีบรุดไปที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว เมื่อได้มาเห็นสถานการณ์จริงกับตาแล้วทำเอาเขาคิ้วขมวด

#OPmultiverse ⠀ ⠀ เหนือเอเลเจีย รอยแยกประหลาดปรากฏขึ้นราวกับฟากฟ้าถูกแหวกออก、หากมีใครกำลังเงยมองมันอยู่อาจได้ทันเห็นวัตถุแปลกปลอมบางอย่างพุ่งทะลุผ่านรอยแยกด้วยความเร็วสูงดิ่งลงไปยังเกาะเบื้องล่าง ⠀ ⠀ แม้จะดูคล้ายอุกกาบาต แต่สำหรับคนตาดีคงมองออกได้ไม่ยากว่าสิ่งนั้นคือมนุษย์

⠀ ⠀ อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว เป็นสิ่งที่ทุกคนรู้สึกได้ไม่เว้นกระทั่งบนเรือมารีน ⠀ ⠀ แต่บางคนแถวนี้ดูจะไม่สะทกสะท้านกับมันสักเท่าไหร่ ? ⠀ ⠀ แม้จะไม่ได้ทักออกไป แต่สายตาที่พลเรือโททอดมองบ่งบอกชัดว่ากำลังตั้งคำถามถึงการแต่งตัวของนักดาบอันดับหนึ่งซึ่งน่าจะท้าลมหนาวอยู่พอสมควร

- #NotAliveOPLA -