จริงๆเขาก็ชัดเจนว่าไม่รักมาตั้งนานแล้วไหม ทำไมกูยังคอยหาคำตอบอยู่วะ

เขาไม่ใช่ของผม

เวลาชมให้ชมตรงหน้าผู้คน แต่เวลาตักเตือนหรือเวลาตำหนิให้เรียกมาคุยกันส่วนตัว มันเป็นพื้นฐานการให้เกียรติซึ่งกันและกัน

เคยเจอความสัมพันธ์ที่ต่อให้อยู่ใกล้แค่ไหน เขาก็ทำให้รู้สึกว่าอยู่ไกลกันมากๆอยู่ดี เป็นอะไรที่โคตรเหนื่อย

ถ้าเต็มที่แล้วก็อย่าเสียดาย

เราไปกันได้แค่นี้จริงๆหรอวะ

ต้องการทราบความคิดแมว

บางทีก็รำคาญสมัยนี้ บอกอย่าพูด"สู้ๆนะ " "อย่าคิดมาก" คือมึง คนฟัง ควรเริ่มจากปรับวิธีคิดมึงก่อน ให้มองเจตนาของผู้พูด ว่าเขาพูดด้วยความรัก ความห่วงใย อยากเป็นกำลังใจ หรือเปล่า เขาไม่เป็นนักจิตบำบัด ถ้าไม่อยากได้มึงอย่าไปบ่นอะไรใส่ใครเขา มึงก็เหี้ยที่มองเขาเป็นแค่ถังขยะ

เพราะกูใจดีมั้งเลยเจอแต่อะไรแบบนี้

บางอย่างไม่ต้องพูดก็รู้สึกได้

เห็นแก่ตัวสิ้นดีมนุษย์

tbh เครื่องกุถ้ายังมีอยู่คือแค่ลืมลบ ไม่ภาวนาให้ใครกลับมา ไม่เคยขอใครกลับไป แล้วก็หวังจริงจริง ว่าคนที่คุยหรือคนที่จะคบในอนาคตจะไม่เก็บไว้ไม่ว่าเหตุผลอะไรก็ตาม แค่ลืมไม่ติด ถ้าเห็นแล้วลบให้กุโอเคเพราะกุก็ทำ แต่ถ้าคิดว่าเพราะกลับไปถ่ายใหม่ไม่ได้แล้ว อยากเก็บเป็นความทรงจำกุก็คง5555

ถ้าวงเขียวหลุด ตามนี้นะคะ

ไม่เคยจะมีดวง

would you hug this dog for 20 mil dollars

ชอบมองดูการกระทำมากกว่าคำพูด เพราะมันจะพูดยังไงก็ได้ไง แต่การกระทำมันสำคัญกว่า

ขอให้มึงเจอคนแบบมึงสักครั้งแล้วมาเล่าให้ฟังด้วยนะว่าคิดว่าเหี้ยมั้ย

อยากรักแบบไม่ต้องกลัวว่าตัวเองจะรู้สึกมากกว่าอยู่ฝ่ายเดียว