allah katında bir şair olduğum belli ve ben ilk kez bir şiiri iyi geceler

benim yapay zeka olduğumu şimdiye kadar anlamadınız di mi ee adamı böyle şey yaparlar

her sabah aynada kendimle şahsi diyalog

içinde baba kelimesi geçen deyimler diline batmaya başlar her cümlenin içinde baba sözcüğü geçiyor gibi gelir bi babalık yapmasın kimse istersin baba adı sorulan hiçbir form civarda görünmemelidir babalar günü reklamı gelince kanal değişilir unutursan babalara gelirsin anam babam

doğru.

üstüme gelme inanamam

herkes bana yürüyor ben hakka yürüyorum hayırlı sabahlar

ne diyordu üstat o şarkıda bindik bi alamete gedeyoz kıyamete hamaney

barış riski çok düşük

alçak katlı evler, pencerelerden sokaklara taşan loş şamdanlar, çatılara düşen ay ışığı, dünyanın en hafif sandalyeleri neşemizi taşıyan masayı çevreliyor. arka sokaktan ensemize çalınan dalga sesleri, geceyi yalnız keyfimiz bitirecek. evin yolunu tutarken avucum avucunu öpecek.

gündemi yorumla demiştin

tam olarak şurada kendini böyle soyut soyut cümleler kurduran bir ikna çabasının içinde bulduğun o an, o ilişkiden bi halt olmadığını tüm benliğinle kavramışsındır da hani işte girişilmiş bir ikna çabasını başladık madem diye görev icabı bitirmek için cümleleri uzatırsın…

Kanada ile altın rezervi bakımından eşitiz

her şey bir timing meselesidir bazen yüzüne karşı okkalı bir küfür kalbinde sevgi baloncukları patlatır bazen incelikli bir iltifat kalbini sekiz yerinden parçalar

humus yapmanın bu kadar basit olduğunu keşke daha önce bilseydim

rastgele bi foto yoksa mart seni ham

herkes meydandakine odaklanıyor ama benim aklım köşede kıyıda kalmışlarda balçığa bulanmış cevherler sesi kısıklar spot ışıkları olmayanlar aurasızlar süsleri eksik gölge müdavimlerinde benim aklım

belli bir zeka seviyesine sahip olan herkesin açık ya da gizli allaha/tanrıya/yaratıcıya inandığını biliyorum

kuzenimin çok sevdiğim bir sözü vardır: depresyonda mısın, paran mı yok?

bazen ruh hastası olduğuma kanaat getiriyorum ve burası tam da bunun yeri