นี่นะหรอมาโนช

กูขี้หึงกว่าซิลลี่ฟูลส์อีก

นอนไม่หลับ เลยคิดอะไรเพลิน ๆ ให้มันง่วง แต่ดันแฟลชแบ็กเรื่องความผิดพลาดทั้งหมดในชีวิต กุตาแข็งเลยทีนี้

เนตค่ายสีเขียวเริ่ดมากอะ ความเรวยังไม่หมด ก้ช้าเหมือนหมดได้ ขนาดดุคลิปสั้นๆยังค้างอ่ะ เว่อมาก คุ้มค่าสุดๆ จะมีโปรเนตไหนทำได้แบบนี้อีก 😁😁😁😁😁 (ควยเอ้ย)

กุ เก แพ นิค 😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

สกาย: อย่า lay off ผมนะครับ ปอนด์: บอกรักกี่ภาษา ก็สู้อะไรภาษาญี่ปุ่นไม่ได้ (นานิ) ไอเจี้ย 5555555555555555555555 ปอนด์เก่งจัดเลยอะ ให้เลยคุณธีร์ 555555555555555555555555555555555555555555555

คนไทยนี่มีอารมณ์ขันดีนะ

ใจเย็น

มึงกุ 55555555555555555

พูดตามตรง ไม่อยากให้วงการหนังสือไทยไปถึงจุดที่กลายเป็นสินค้า fast fashion เลย ไม่อยากให้หนังสือราคาแพงไปมากกว่านี้แล้ว อยากให้มันเป็นความสนุกที่ทุกคนเข้าถึงได้ ต่อให้เป็นเด็กนักเรียนก็เก็บเงินค่าขนมมาซื้อหนังสืออ่านได้อ่ะ

เด่วนี้จะซื้อหนังสือแทบไม่อ่านเรื่องย่อหลังปกแล้วละคับ ผมซูมดูราคาก่อนเลยว่าอาจเอื้อมหรือไม่

หนังสือแพงจริง แพงแบบต้องหยุดคิดนิดนึงก่อนซื้อ ต้องอ่านตัวอย่างให้ชัวร์ก่อน ไม่สามารถช้อป ๆๆๆ แบบสุ่มได้อีกต่อไป ไม่แปกใจทำไมร้านหนังสือตามห้างถึงทยอยปิดตัว ราคาหนังสือเริ่มต้นก็ซื้อข้าวได้ 2-3 มื้อแล้วอะ กลายเป็นสิ่งที่ฟุ่มเฟือยไปแล้ว 😔

ชื่อเรื่องหรือเรื่องย่อ

วันธรรมดา ๆ ของนักเขียน

'พี่อย่าทิ้งผมนะ ผมขาดพี่ไม่ได้' ฟังดูโรแมนติก แต่คนพูดคือผู้ชายในพับจี แล้วทั้งทีมเหลือฉันกับมันสองคน ส่วนอีกฝ่ายเต็มตี้

ประเด็นคือ บ้านนี้ไม่มีคนอยู่ ปีนึงจะมาแค่ไหว้ตรุษจีน สาทรจีน วันนี้เปิดประตูถูบ้านเสร็จปุ๊บ แมวงอกมาจากไหนไม่รู้เยอะแยะ เดินดูนู่นดูนี่ ขึ้นชั้น 2-3-4 ออกหลังบ้าน ชมห้องครัว ซักพักจับจองหาที่นั่งที่นอน นับได้ 6-7 ตัว ประหนึ่งว่าถามกุว่า เพิ่งย้ายมาเหรอนุด ตามบายนะ กันเองๆ

ฮวงจุ้ยน่าจะสุดยอดอยู่นะบ้านหลังนี้ เหมือนมีคนอยู่ตลอดเวลา แสดงว่าเจ้าที่บ้านรักสัตว์ บ้านดูมีชีวิตชีวามากๆ ปกติจะเลี้ยงสัตว์ในบ้านเหมือนให้มีพลังงานชีวิตเคลื่อนไหวตลอด บ้านจะมีชีวิตชีวา เห็นกับตาก็วันนี้

เสียดายไม่ได้วาดเต็มตัว

คนในทวิตขอไอจี ได้หมด ไม่มีปห คนในไอจีขอแลกทวิต กุแกล้งตายเท่านั้น แอพอะไรหรอเราไม่รุ้จักอะดิ