KONUS ABLAMM

gecmise dönüp bakiyorum ve her sene mutlaka hayatim kaymis inanilmaz bir olay tam mutlu oldugum hicbir sene yok

çünkü insanlar günün sonunda çabaladığın hiçbir şeyi hak etmediklerini o kadar net gösteriyorlar ki pişmanlıklar yine sana kalıyor.

aklımdan çıktığın tek bir an yok ki. ne öfkem eksiliyor ne de hasretine alışabiliyorum...

Gündemle alakalı o kadar kötü kabuslar gördüm ki rüyada bile kalbim dayanmadı allah belanızı versin ya

gram inancım kalmamış ama acayip şekilde de istiyorum bu ikilem beni bitiriyo

Ask acısı çektiğim icin kendimi 16 yaşında bi ergen gibi hissediyorum su an aq

Duyan gören bilen biri var mı? Giden geri gelir mi bi' anlık? Ölüm benim dilimden anlar mı?

Soğudum mu bi boka yaramam

Yanlış anlaşılmasın kapının dışında içeri yakın oturan o kişi... Daha kaygılar ve sevgisizlikten kapıdan içeri girebildiğim bir yer olmadı...

Sevgilisi varken dışarıdan gelen ilginin önünü kesmeyip içten içe hoşuna gitmesi de aldatmaktır bu arada 👍🏻🤷🏻‍♀️

Ebemizin amini tersten gördük belli ki birilerinin ahını fena almisiz özürrrrr 🙏🏼

Yüzümdeki tiksinti ifadesi ne zaman geçer tahmini

farkindaligim arttikca yasama hevesim azaliyo

Sizin yapacağınız isi sikeyim siktirin gidin diyemediğim icin kendime olan saygimi kaybettim 🤡

Hakim Türkiye'den mi? Bu cok önemli bir detay

insanları,hoşuma gitmeyen şeyleri yapmamaları için uyarmak bana artık o kadar yorucu geliyor ki… yapmak istedikleri halde sırf ben ‘yapma dediğim için vazgeçmeleri de bana samimi gelmiyor. istiyorum ki zaten kendi içlerinden gelmesin. yoksa gerçekten ne yapmak istiyorsan yap ya