şehirlere, insanlara, hayatlara değip geçmekten yoruldum. nasıl olsa gideceğim diye toprağa tutunamamaktan.. ben artık tamam burası benim yerim hissini tadabilmek istiyorum. köşelerde uyuyakalmak değil bana ait olan bir yaşamı çerçeveme asmak istiyorum.

varmak için belki de koşmak gerek.

Bu dünyada ne varsa hepsi eve dönebilmek içindir

‘bir burukluk var. hep vardı. öyle alengirli sözlerle falan anlatmak istemiyorum. bir burukluk var. hep vardı.’

serin hissettiriyor sanki tüm olmamışlıklardan muhafaza edilmiş gibi.

Zamanı şöyle anlatayım, bir bakıyorsun kendinin bile ablasısın.

sabahin 6si, evimi su basti. Ayri eve çikmak pismanliktir …. :/

bahara bayılırım ki ben, çiçeklere süslenmiş ağaçlara, kuş sesine, kedi mırıltısına, güneşin ışıltısına, benim cıvıltıma.

je suis la dame aux fleurs

benim genel olarak kapıda kalmış bir halim var

Hayat, her şeyin tersini görebilecek kadar uzundur.

bilirim, yaşadığım her şey varamadığım bir evin uzayıp giden yoluydu.