Eğitimi bile online yaparız, tek hassas noktamız şampiyonluk kutlaması kucak kucağa.

Bu gece farkettim ki herhangi bir şampiyonluğa insanların çılgınca sevinme tatavasına hiç hazır değilmişim.

bakalım kapanma bitince nerelerde gezecekmişiz/her yer kapalıymış

Bir gün gözlerimin ta içine bak Anlarsın ölüler niçin yaşarmış

Annemiz bu sabah 60 yaşında feminist olmaya karar verdi. Sabah uyandık evde yok, yürüyüşe çıktım bundan sonra kendime vakit ayırıyorum, kahvaltıyı da siz hazırlayacaksınız diyor. Allah’ın feministi, bu yaştan sonra hizmetten vazgeçilir mi?

Arkadaşım rüyasını anlatıyor cümle şu. “Bana bir şey sarılıyor, dijital ama kütlesi var. Simülasyon gibi sarılıyor insan gibi değil.” Bahsettiği şeyi açıklıyorum. CİN.

Küçük bir çocuk sanki. Toprağın altına bırakıp gelmişim. Öyle bir his ki, sanki o benim babam değil, ben onun annesiymişim, onu koruyamamışım, ona doyamamışım gibi. Öyle eksik, öyle incitici.

Anneme karşı ne zaman bir galibiyet kazansam yüzümde muzur bir ifadeyle elimi ağzının dibine uzatıp “öp elimi” derdim, o da çıldırırdı “öpmüyorum! öpmüycem!” diye. Bir gün öptürmezsem ben de Afra değilim dedim dedim, öptürdüüümm.

Bilmem mieğieğiei

Kuzenimle tatildeyiz, odalarımız aynı terasa açılıyor. Gece yatağımın başına gelmiş sessizce, banyodan çıkıp onu karşımda görüyorum karanlıkta, ve bir an onu kendim sanarak ben oraya nasıl gittim diye korkuyorum. Ufak bir korkutma senaryosunu kendi katkılarımla büyütebilmem şoku.

Bugün bir film sahnesinde ‘babam bu sahneyi görseydi çok beğenirdi’ diyerek ağladım.

Annemin Squid Game oyun kurucularının oyuna çaresiz insanları seçmelerine ‘Fetöcüler galiba’ yorumu.

21. yüzyılın 21. yılının son ayının 21. gününde saat 21.21’de yaşadıklarımızı unutmayacağım küçük kız. Seni çok seviyorum.

Kestane. Sobasız. Babamsız. Tatsız.

Eşim langıdılanlan şarkısını ‘Afra Çiçeeğiii’ diye söylüyor. Ebe gümecini hazmedemeyişine mi güleyim, o şarkıda bile aklına gelişime mi düşeyim :)

İnsanların tiplerine bakarak ‘bu hangi durakta inecek insan tipi’ analizi yapıyorum. Marmaray sen beni manyak ettin.

Türkiye’nin çeyreğinin yaşadığı bu şehirde bugün tam 4 kez kıta değiştirdim.

Bir Osman Çelebi atasözü der ki “Canın Sufer Presh’in fizzasını çekiyosa Sufer Presh’in fizzasını yiyceksin.”

Osman’la 3 aydır diyetteyiz. Adam unuttu yemekleri, karşılaşırsa yiyor, yoksa hiç aklına gelmiyor. Dün kokoreççinin önünden geçerken “Ay bak kokusu arabaya kadar geldi” diyorum (gelmemiş) diyor ki “Sana çok üzülüyorum, senin içinde durmadan yemek yapıp kokular salan bir aşçı var”

🙌 Big thanks to all the incredible participants of our 2-day storytelling capacity-building in Brussels last week! 📚 Your inspiring stories will shape our upcoming Awareness Week on Alcohol-Related Harm (AWARH Europe) in November. Together, we'll make a difference! 🌟