ครัวไหม้

"งั้นผมขอสักชิ้นได้ใช่มะ"

"วันนี้เจอเนื้อตกอยู่ข้างทางไม่รู้ของใครแต่กินไปแล้วยังไม่ออกขากห้องน้ำเลยครับ ^^✨"

"วันนี้หิวตลอดวันเลย งั้นฉันขอซุปในกองทัพละนะ!"

"ห้ามขโมยอาหารของทุกคนนะ~" พุ่งเข้าไปกอดขาจับกุม หมับ~

"เหว่อ! แย่ละ" *พยายามดึงขาออกและวิ่งหนีไป*

"ขอบคุณน้าา ^^" *ม่ำเนื้อ*

"เพิ่งกินได้นิดหน่อยเอง ไม่อิ่มเลย! สงสัยต้องไปหาที่อื่นเพิ่มละสิ :(" *นั่งซ่อนอยู่ตรงต้นไม้ใกล้ๆกองทัพทหารเรือ*

"ว่าแต่ไอนี้มันขับยังไงนะ ฉันจำไม่ค่อยได้ =~= "

"หว่า.. เด็กที่ไหนละเนี่ย? ✨" *ยกเด็กด้วยมือสองข้างขึ้นมาดู*

"อะ..เอ๋? ฉันจำได้ว่าโซโลอยู่แถวๆนี้นะ แล้วไปหลงไหนอีกละเนี้ย~!!"

" ทำไมรู้สึกน่าเบื่อจังเลยวันนี้ =╭⁠╮= "

"เฮ้อออ~ อรุณสวัสดีคร้าบบทุกคนน~ ~∆~ " *ง่วงเงียเพิ่งตื่น*

"เห๊!? ร้านเนื้อปิดแล้วหรอ มันเพิ่งสามทุ่มกว่าๆเองนะ ปิดไวเกินไปแล้ว!" คอตกก่อนจะเดินออกจากหน้าร้านไป

" จะว่าไป! ขนมปังก็อร่อยเหมือนกันนะ ทำไมเจ้าเสือถึงไม่ชอบเจ้าพวกนี้กันละ? " หยิบขนมปังใส่เนื้อชิ้นหนึ่งขึ้นมาก่อนจะโยนเข้าไปในปาก " อื้ม!! อร่อยยยยย!!!✨✨ "

"อิ่มจังง~ แต่บนเรือไม่เหลืออะไรแล้วนี่สิ แย่จัง💧" ตีพุงตนเอง

" ฮาาววว..~ เหงาจังเลย ทุกคนหายไปไหนหมดละเนี้ยย~ :( " นั่งแกว่งขาอยู่บนหัวเรือพรางหาวไปด้วย

"มันก็จริงอย่างที่นายพูดแหละเอส ในหัวฉันมีแต่ราชาโอรอลัดแอะเอื้อ ง้ำๆ" พูดพรางกินเนื้อจนฟังไม่รู้เรื่อง