การทำพวกนี้ มันดีต่อระบบประสาทที่ชื่อ parasympathetic หรือ vagus nerve ซึ่งเป็นระบบประสาทแห่งความสงบ ผ่อนคลาย ซึ่งระบบประสาทนี้ ทำงานกับทุกระบบในร่างกาย ถ้าระบบประสาทนี้ดี - จะหลับดี หลับง่าย ซึ่งสิ่งนี้คือพื้นฐานที่สำคัญที่สุดสำหรับการมีสุขภาพดี - ระบบย่อยจะดี ท้องจะไม่อืด

สงสัยมั้ยว่าทำทุกอย่างดูแย่ไปหมด คุณตายไปตั้งแต่ตอนโควิดแล้วครับ และนี่คือนรก ยินดีต้อนรับ

เวลา manifest อะไรในใจแล้วมันสำเร็จ (แม้จะเล็กๆ น้อยๆ) นี่มันแบบ wow faith is real thank you my guardian angel

เคยมีคนบอกว่า "เมื่อเรามองย้อนกลับไปในจุดที่เราเคยยืนอยู่ เราจะรู้ว่า เราเก่งมากแล้วจริงๆ" จากวัยเยาว์ จนวัยนี้ เราผ่านอะไรมามากมาย มีจุดที่ล้มจนยืนแทบไม่ไหว มีวันที่ใจอยากยอมแพ้มากกว่าไปต่อ แต่ทีละก้าว เราก็พาตัวเองมาถึงจุดนี้ จงยินดีและรู้สึกภูมิใจในตัวเองได้อย่างเต็มที่

มัวแต่ทะเลาะกันส้มแดง สรุปสวัสดีนายกหนู

คือมึงไม่ชอบส้มก็เลือกแดง ไม่ชอบแดงก็เลือกส้มสิวะ มึงไปเลือกอีหนูเนี่ยนะ กุถามจิง โควิดแดกสมองกันหมดแล้วมั้ง

เมากัญชากันครึ่งประเทศละมั้ง สัด

ประเทศไทยดื้อความเจริญมาก

เห็นด้วยกับพรรคส้มเรื่องต้องไปพยายามเก็บท้องถิ่นก่อน ทำแบบลำพูนโมเดลมาเรื่อยๆ ถ้าหวังแต่กระแสมันจะยากหน่อย ต้องมีฐานที่มั่นจากท้องถิ่นแล้วส่งให้ สส

ผลของการเลือกตั้งมันก็สะท้อนว่าเอาใจใส่คนต่างจังหวัดกันหน่อยอะ เขาก็เลือกคนใกล้ชิดที่เคยเห็นหน้าค่าตา ถ้าอยากให้แดงหรือส้มได้ แดงส้มก็ต้องซื้อใจ เข้าไปถึงใจคนต่างจังหวัดให้ได้ ไม่ใช่แค่กรุงเทพหรือปริมณฑล ไม่งั้นมันแทบไม่เกิดผลอะไรเลย

ยืนยันคำเดิมว่าคนกทมไม่เข้าใจการเมืองท้องถิ่นของตจว คนกรุงตื่นเช้ามามันออกไปทำงานกลับเข้ามาบ้านใครบ้านมัน บางคนไม่รุ้จักสสเขตตัวเองไม่รุ้ด้วยซ้ำว่าทำงานมั้ย แต่คนตจวมันบางพื้นที่มันเจอหน้ากันทุกวัน มันคลุกคลีกันหมดเห็นหมดว่าใครทำงานไม่ทำ บางคนก็เลือกโดยไม่ได้ยึดติดกับพรรคขนาดนั้น

คนกทม. ติดโซเชียล พูดแค่นี้ละกัน กลัวคนกทม.เกลียด 🥹

นี่ไม่เคยมองว่าคน ตจว โง่เลย แต่เค้าแค่ยังมองไม่เห็นว่าถ้าสร้างความเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงจากการเลือกตั้งแล้วมันจะทำให้ชีวิตเค้าดีขึ้นกว่าเดิมยังไง (เลือกใครไปก็คิดว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนมากมาย) ก็เลยเลือกแต่ สส

เคยมีคนบอกว่า “กังวลไปก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น” การกังวล คือ การเอาความน่าจะเป็นของความทุกข์ที่มีสิทธิเกิดขึ้น มาทุกข์ใจก่อนเสียตั้งแต่ตอนนี้ เวลานี้ หากไม่อยากเป็นคนทุกข์ใจง่าย ต้องเป็นคนไม่กังวล บอกตัวเองว่า อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด แล้วเราจะผ่านไปได้เสมอ

กลับพัทยาดีกว่าเบื่อกุงเทพแยะ

เริ่มเข้าใจละว่าสังคมรอบตัวมีผลกับตัวเรายังไง เหมือนถ้าเรามีฝันอะไร ละคนรอบตัวพร่ำบอกว่าเพ้อเจ้อ เป็นไปไม่ได้ อย่างเธออะเหรอ บลาๆ คือคนเราแข็งแกร่งยังไงมันก็ต้องมีท้อมีสงสัยในตัวเองแหละ แต่ถ้าอยู่ในสังคมที่เชียร์เราว่า เอาสิแก เฮ้ย ชั้นว่าแกทำได้ ชั้นว่ามีโอกาส มันฮึดนะ มีกำลังใจ

สิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนชีวิตเราไปเลย คือวันที่มีคนอธิบายให้ฟังว่า บทสนทนามีอยู่แค่ 4 แบบ ไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่คิด บางครั้งเราคุยแค่ small talk เรื่องอากาศ เรื่องทั่วไป เพื่อพยุงพื้นที่ให้ไม่เงียบ บางครั้งคือการ swapping ต่างคนต่างเล่าเรื่องของตัวเอง เหมือนโยนลูกบอลไปมา