Her gece tavana bakarak hayal kurmanın acısıyla kıvranırken bir tarafımın eksikliğiyle uyuyakalıyorum. Eksik yanım bir uçta ve ben bir uçtayım ama eksik yanımın eksik yanım olduğundan bile haberi yok

Seni en yanlış anlayan kişi, en çok sevdiğin kişi oluyor .

Tu musaîtî? çi peyveke xweşe :)

Büyüdükçe eksiliyoruz…

Bu gece oturduk bir toplantı yaptık, aldığımız kararlar sonucunda; geçen ay yaptığımız toplantıda aldığımız kararlara devam etme kararı aldık.

Zaman her zaman haklı çıktı ve zamana bırakan herkes haksız. Çünkü zaman, kimsenin tarafını tutmaz, sadece gerçeği ortaya çıkarır. Sabreden kazanır derler ama aslında sabreden değil, beklerken değişebilen kazanır. Zaman insanın içinde sakladığını büyütür, iyiysen iyiliği, kötüyse

Kırgınlıklar, hayal kırıklıkları ve ihanetlerden kaynaklanan birkaç kötü deneyim insanlara olan güvenimizi azaltıyor. İçimizi açmanın riskli olduğunu düşününce kimseyle derin bağ kuramıyoruz. Korunmak isterken kendimizi duvarların arkasına hapsediyoruz.

“Gidenin gidișiyle kalanın duruşu bağdaşmazmış.”

Hiçbir yere varmayan bir koşu bandında, en büyük mutluluğun bir sonraki arzuda olduğunu sanarak koşmaya devam ediyoruz.

Havari iyi çocuktu ama fena bir kusuru vardı, insanlara fazla güveniyordu. Sırf onları seviyor diye tanıdığını zannediyordu. Eğer geriye dönüp söyleyebilseydim söylerdim. Havari derdim her ihanet sevgiyle başlar. :))

Az önce aydınlandım… Kahkaha atmak hem ücretsizmiş hem de yan etkisi mutlulukmuş. :)

Là où quelque chose se termine, une nouvelle vie commence. Une nouvelle vie m’attend, remplie d’espoir et de possibilités.

Bu sefer olay cidden siyasi Davut abi :(

Acılar zihni uyanık tutar. Çünkü insan en çok yaralandığında kendini net bir şekilde görür. Acı susarak öğretir. Sabretmeyi, gücü, yeniden başlamayı ve sonunda anlarsın bazı kırılmalar, aslında kendine dönüş yoludur. Kırıldığın yerde büyür, sustuğun yerde olgunlaşırsın.

An gelir paldır küldür Her ölen pişman ölür An gelir susar heves Kan tutar tutan ölür Anlaşılmaz bir heybet An gelir biter muhabbet Ne selam ne bir sabah Kim duysa korkudan ölür

“Kiminin saçı ağarır herşeyi içine atmaktan, kiminin yüzü bile kızarmaz yaptığı haksızlıktan.” Sokrat

Yarım bıraktığın suyu içtim geçen gün, Belki sesin karışmıştır diye damlalarına. Kahve bardağının kenarındaki iz Evin en kırılgan süsü artık. Rakı şişesi ve iki kadeh Hâlâ aynı soruyu soruyor: Biz neye yetemedik?

Yaprağın canı sıkılmıştı aslında Sonbahar bahaneydi -Bir klimacı sözü-