E.soltani (@soltani_elahee) 's Twitter Profile
E.soltani

@soltani_elahee

رواندرمانگر پویشی
Iran, Tabriz

ID: 1717173642352529408

calendar_today25-10-2023 13:38:06

4,4K Tweet

1,1K Takipçi

1,1K Takip Edilen

ریحانه؛ روان‌درمانگر (@reihanemoqadam) 's Twitter Profile Photo

در جوابِ این سوال که "اتفاق باید چقدر بزرگ باشه تا تروما بشه؟" هیچ جوابی نمی‌شه داد.. تروما هر موضوعیه که حجمش از ظرف روانتون بیرون بریزه، نتونید هضمش کنید و علی‌رغم گذرِ زمان، مثل روزهای اول آلوده به درد باشه.. و خب، ظرفِ هیچ کدوم از ما دقیقا اندازه‌ی هم نیست!

Peiman (@peiman) 's Twitter Profile Photo

متافیزیک: میل به سعادت برهانی است بر وجود خدا. روانکاوی: میل به سعادت برهانی است بر وجود فقدان.

زهره صاین پور | روان‌درمانگر (@zsayenpour_) 's Twitter Profile Photo

۱/ ما عاشق چیزی در دیگری نمی‌شویم که بتوانیم داشته باشیم، عاشق جای خالی‌ای می‌شویم که خیال می‌کنیم فقط او می‌تواند پرش کند.

Raman (@raman_psy) 's Twitter Profile Photo

جلسه‌ معارفه رایگان «والدگری با رویکرد منتالیزیشن و نظریه دلبستگی» نگاهی متفاوت به کار با والدین؛ فراتر از توصیه‌های آماده و نسخه‌های سریع.

آن؛ (@monadchannel) 's Twitter Profile Photo

«چه‌طور كسی می‌تواند ناگهان وسط خيابان بايستد و از خود بپرسد: اين آيا سرنوشت من است؟» - جورجو آگامبن.

ری ری (@reey__13) 's Twitter Profile Photo

بو ایلده گیچن سری لر کیمین ایستیروخ سیزلرین کمحلیغینن بیر تعداد اوشاغا قیش لباسی تهیه الیاخ کی بو سویوخدا اذیت اولماسینلار اگر توانیزدا اولسا هر نقدر کی الیه بولسز بیزه بو یولدا کمحلیخ الیین تا نچه دانا گناهسیز اوشاغی سئویندیره‌بولاخ

مرکز تجربه زندگی (@tajrobeh_life) 's Twitter Profile Photo

فشار برای نرمال بودن در موقعیتی که نرمال نیست، می‌تواند خودش آسیب‌زا باشد. گاهی سالم‌ترین واکنش، ناتوان بودن است. «دونالد وینیکات»

زهره صاین پور | روان‌درمانگر (@zsayenpour_) 's Twitter Profile Photo

ترومای جمعی اغلب با خستگی خود را نشان می‌دهد، نه با فریاد. تجربه یکپارچه می‌پاشد و ذهن نمی‌تواند همه‌چیز را هم‌زمان هضم کند. خودمراقبتی یعنی اجازه دادن به روان برای بازسازی تدریجی ظرفیت تحمل، نه فشار آوردن به فهم یا قوی بودن.

زهره صاین پور | روان‌درمانگر (@zsayenpour_) 's Twitter Profile Photo

سوگ در جزئیات شکل می‌گیرد؛ در یک اسم، یک صدا، یک رابطه. اما در فاجعه‌های جمعی، تعداد نام‌ها آن‌قدر زیاد است که روان دیگر نمی‌تواند روی «یک نفر» بایستد. اینجا سوگ تعلیق می‌شود؛ این تروماست، نه بی‌احساسی. — برگرفته از متن سحر نیک‌رو

Maryam Eshghi (@e_marmarr) 's Twitter Profile Photo

در خاورميانه‌ی امروز،روانكاوى ناچار است بپذيرد كه خود،بيش از آن‌كه درمان باشد،امری سیاسی است؛چراکه در چنين زيستى،سكوت،تفسير و حتی امید،همگی كنش‌هایی‌اند كه نسبتشان با خشونتِ‌جاری،هرگز بی‌طرف نیست. #سحر_اعلایی

E.soltani (@soltani_elahee) 's Twitter Profile Photo

توی این روزایی که دل ها و جان ها خون شد، متوجه شدم که #وطن برای من آب و خاک و درخت نیست، وطن آدمهایی هست که تو خیلی از رویدادها باهاشون اشتراک دارم، دوشادوششون زنده میمونم و این آب و خاک بدون آدم های توش ارزش خاصی برای من نداره...

ریحانه؛ روان‌درمانگر (@reihanemoqadam) 's Twitter Profile Photo

ادامه دادن، پشت کردن و خیانت به رفتگان نیست؛ ادامه دادن، ادای احترام به اون‌هاست. که شاید در همین دوام آوردنِ آروم، انسانی‌ترین شکل مقاومت پنهان شده باشه.

E.soltani (@soltani_elahee) 's Twitter Profile Photo

هیچ چیز نگران کننده‌تر از "تک صدایی" در روابط انسانی نیست. انچه در تک صدایی واضح است برنتابیدن صداها، اندیشه ها و باورهای غیر خودیست. بایکوت اندیشه‌های متفاوت و کوبیدن نگاه های متفاوت جز جزم اندیشی حاصل دیگری ندارد.

ریحانه؛ روان‌درمانگر (@reihanemoqadam) 's Twitter Profile Photo

در جهانِ آرمانی بله؛ همه‌ی افراد برای هدفی مشترک، باید در یک زمان مناسب، دست به اقدام بزنن. اما در جهانِ واقعی، تمامِ انسان‌ها توانِ مواجه شدن با عواقب بی‌پروایی رو ندارن و "ما هم مسئولِ زور چپّان کردنِ شجاعت در گلوی افراد نیستیم".