Ef til vill dettur þér í hug, að ég sé geggjaður, ógurlega siðspilltur eða þó að minnsta kosti hrokkinn upp af standinum.

Aldrei hefir jafnmikið djúp verið staðfest milli auðkýfinga og þjáðra öreiga.

Reykingar urðu mér svo auðlærð lexía, að þær líktust miklu fremur sæluríkri upprifjun, endurfundi týndra draumalanda, heldur en byrjandanámi í stafrófi líkamlegrar tortímingar.

Lífið er eitt allsherjarsnobberí. Meira að segja var Árni prófastur Þórarinsson snobbaður. Það var hans veikleiki.

Ég hef aldrei haft sjúkdóm, sem neinn hefur skilið.

Það er innantómleikinn, þessi þreytandi andlega örbirgð, þessi tærandi einstæðingsskapur sálarinnar, sem rekur fólk í hjónaband.

Mér hefur alla æfi gengið illa að skilja vist mína hér í heimi öðruvísi en sporttúr á fávitahæli.

Rótin að fasismanum er sú hin sama hér sem í öðrum löndum. Hér eru stóreignamenn. Þeir elska eigur sínar eins og sjálfa sig.

Þeir vetur, þegar maður hefur verið ástfanginn, hafa annan lit en aðrir vetur.

Nú er allt upp á það að vera svalur og órómantískur og hafa ekki meira fyrir að komast upp á kvenmann en að kveikja sér í sígarettu.

Fólk talar aldrei um það sem er mikið. Það er alltaf að tala um það sem er lítið.

Pappír, blek og pennar voru lífsnauðsynjar, sem ég gat aldrei án verið, eftir að móðir mín hafði gert það axarskaft að kenna mér að skrifa.

Ja, ef allir vissu nú allt um alla, þá yrði ýmislegt skemmtilegra en að lifa í henni veröld.

Hið skoplega við helgisiði í kirkju er mér tífalt meiri guðsþjónusta en sjálfir helgisiðirnir.

Ég held ég muni, hve kynferðislífið var fjörugt austur í Refasteinshvammi í brundtíðinni í stórstraumana.

Að vera „fastur fyrir í skoðun“ var talinn miklu lofsverðari eiginleiki en að leita sannleikans og réttlætisins. Það skipti engu máli, hvort skoðunin var skynsamleg eða eintóm bölvuð vitleysa.

Það er erfitt að lifa eftir göfugum lífsreglum í svona heimi.

Það er eftirtektarvert, að Íslendingar og Lappar eru þær þjóðir heims, sem eiga flesta geðveika menn og vitfirringa.

Svona er heimurinn. Svona er lífið. Það er ekki gaman fyrir vitra menn að lifa í svona vitlausum heimi, litla manneskja!

Það eru aðeins til náttúrulögmál. Og siðgæðislögmálið er einn strengur í hinni voldugu samhljóman náttúrulögmálanna.