yas ilerledikce caya ve allaha yoneldim

Bize olan bağlılığını her yerde belli eden oğlanla

Musa'ya denizi açan Rabbin, senin de tıkandığın yolları açacaktır; bekle...

Yanızlığa alışmış kişiden korkcaksın

Çok sakinleştirici bir söz.

benim kusur olarak gördüğüm şeyleri bende lütuf olarak gören adamla

Çabalayan erkek.. zehir olsa yeriz mesela.

sen ışığını arayan güzel günebakan ben tozuna dumanına hasret bir enkaz

uğruna canımı verecek kadar çok sevdiğim insanları hayatımdan çıkarmadan önce; kalbimi son parçasına kadar kırmalarına izin veriyorum. çünkü bir gün geri dönmek isterlerse nasıl gittiklerini hatırlayacağım.

Cok komik kızsın ya enerjine bayıldım

Tam vazgeçecektim. İçimden artık olmayacak galiba dediğim anlar da oldu. Dua etmekten üşendiğim, istemekten çekindiğim zamanlar da. Ama tam ümidimi kesecekken şeytana o fırsatı vermek istemedim hiçbir zaman. İçimden gelmese bile yine Allah’tan istedim. Sonra fark ettim gerçekten

sorunlu ailelerde büyüyen kızların büyük hayalleri olmaz onlar sadece kendi ayakları üzerinde durup kimsenin ellerinden alamayacagi huzurlu bir yuva ister

ölen kişi sizin evinizin içinden olmadigi sürece hayat..

babamın cenazesi defnedilirken yere yığılmamak için sarılayım diye etrafta babamı aramıştım şoktan çıkınca artık tek başıma ayakta kalmam gerektiğini fark ettim ilk yetişkinlik şokum buydu

yaşadığı evden cenaze çıkmayana kadar ölümün ne demek olduğunu anlamıyor insan..

Kırk yıl düşünsem bayramın gelmesini istemeyeceğim aklıma gelmezdi. Meğerse bayram birlikte olanlar için sevinç, eksik kalanlar için imtihanmış. Şimdi bayram gelirken içimde ki çocuk “keşke gelmese” diye fısıldıyor

Birini kaybettikten sonra onsuz olan her şey çok zor. Onsuz ilk bayram, onsuz ilk ilkbahar, onsuz ilk doğum günü… Hayatın sevdiğimiz biri öldükten sonra hiçbir şey olmamış gibi devam etmesine çok üzülüyorum.