Can’t believe it took me until today to realize the musical structure of Laura Palmer’s theme is two crescendos (twin peaks)

open.spotify.com/track/383SHFJC…

koto sounds, it invites me to the rain. liberation forming quietly, sudden burst of bulbs

霧箱

장 콕토, <시인의 피>(1932) 속 거울

刀根康尚が逝去された。刀根はグループ・音楽のメンバーとして活動を開始。渡米して以降はフルクサスやマース・カニングハム舞踊団とも活動し、1990年代にCDとして作品が流通するようになり、日本でも再発見された。来日しての演奏は2001年まで行われていなかったと思う artnews.com/art-news/news/…

went to the world’s only fishmans bar in seoul and ended up talking to the bartender about japanese new wave filmmakers for almost two hours

fifteen, heard nick drake’s from the morning once in 2019, had to make it about me. posthumous retrospective, commemorative sound, quiet epitaph

spent an entire day listening to yo la tengo

ずっと守りたい、そのファーストインプレッションの喜びを

มีโอกาสได้ดู 街の上で (2020) แล้ว รักมาก เพราะในเมืองมีคนจึงมีปฏิสัมพันธ์ตามมา ทุกเส้นเรื่องร้อยเรียงกันยุ่งเหยิงเป็นคอมเมดี้ในชีวิตประจำวัน อยากมีเรื่องบังเอิญทำนองว่านั่งอ่านหนังสืออยู่แล้วถูกชวนไปนั่งอ่านหน้ากล้องบ้าง ドキドキわくわくすぎて

御茶ノ水駅で

my heart shatters… open.spotify.com/album/2OKN3Nwl…

最近はハルたくさん見ました

developing a habit of telling people my favourite musical movie is tsai ming-liang’s the hole

tiramisu食べたい

truly a strange time of my life. spent few minutes murmuring nonsense to myself in the mirror and spot a mole on my right side nose, blew my mind. had it all my life, barely thought about it, until BOOM meta shit, acknowledged that it’s there