صادق هدایت روزی به دوستی که از فرانسه براش کارت پستالی با عکس یه خانم زیبا فرستاد نوشته بود: «باری ایران و مافیها را زود فراموش کردید، حق هم دارید، تا می‌توانید این خواب خوفناک، این کابوس جان‌گداز را به یاد نیاورید.» بعد از گذر حدود قرنی، چقدر زندگیمون به این تعبیر هدایت نزدیکه

بازی به پایان رسید... از شما نیز جز داستانی باقی نماند؛ داستانی پر از خون و خشونت

ذهن بی‌هنری داری! نه فقط به خاطر اینکه وسط خیابون خون و جسد سوخته دیدی و بعدش حس کردی یه دست دل و جیگر می‌چسبه و رفتی دکون اکبر جیگر! بلکه به خاطر اینکه پدر و پسری که تیر تو پاشون خورده بود رو تا یک نصف شب یه لنگه پا سر کوچه نگه داشتی! دراماتورژی هنر است!

این قسمت پادکست مورخ رو یک روزه نوشتم، یک روزی که هرلحظه‌ش اندازه عمری کش اومد. وقتی عطفی تاریخی درحال رقم خوردنه، از تاریخ نوشتن خیلی سخته. امیدوارم با وجود تمام محدودیت‌های این دوره یگانه تاریخ، تونسته باشیم اون‌چه فکر می‌کردیم رو تا حدممکن منتقل کنیم. youtu.be/iljZHlryq_c?si…

#شیما_قوشه از چهار هفته پیش در بازداشته و ازش بی‌خبریم.