เอ๋. . . เหมือนจะผ่านวันแม่มาหลายวันแล้วสินะ ช่างมันเถอะ “สุขสันต์วันแม่ครับ คุณแม่ !”

"พวกมนุษย์มักร่ำร้อง อยากให้ข้ากลับมานักหนา " "แลพวกเจ้ามิคิดบ้างหรือว่าหากข้ากลับมาแล้วจะให้ข้ากลับมาทำกระไร หืม?"

"เจ้าเกิดมาคงมิเคยโดนจับฝักสิหนา..." มังกรหนุ่มจับกลุ่มผมสีขาวสะอาดก็จะออกแรงกำ ดวกตาคู่คมจับจ้องหญิงสาวด้วยสายตาแข็งกร้าว แต่ใบหูกลับขึ้นสี

ทำไมยิ่งอ่านยิ่งขำอะ5555

"นี่เจ้า💢💢" "จงใจจะยั่วโมโหกันใช่หรือไม่หะ!!🔥🔥"

“ ดิฉันกลายเป็นมังกรไปซะแล้วล่ะ มองเป็นแบบนั้นได้ด้วยหรอเนี่ย… ”

"ผู้ยิ่งใหญ่แห่งมหาสมุทร? มังกรอายุยืนยาว?" มังกรหนุ่มเอ่ยด้วยเสียงสั่นเคลือ ปิดตากตนเองพยายามกลั้นขำจนตัวสั่น "หากเจ้าอยากเป็นเช่นนั้นก็พยายามเข้าละ ข้าจะรอดูวันที่พวกเจ้าได้เป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งมหาสมุทรหนา หึๆ--"

ฮือๆ ช่วยด้วย555

“ฮัดชิ้ว—-“ ”อากาศเปลี่ยนแปลงรึ หรือมีผู้ใดกำลังนินทาข้าอยู่กันนะ…“

♥️

ถึงพี่เลี้ยง :

คุณแม่ไซส์จิบิ🤏

มังกรหนุ่มพยายามกอบโกดอากาศเข้าไปในร่างกายให้เต็มทีก่อน อาการไอระลอกใหม่จะมา มืออันสั่นเท่าวางลงบนหัวเด็กน้อยที่กำลังตื่นตระหนกราวจะต้องการจะปลอบโยน "...แหก..แหก..พวกเจ้า..ไม่ต้องกลัวนะ...แค่กๆ"

"...." มังกรหนุ่มทำได้เพียงหอบหายใจอย่างยากลำบากพลางคิดกับตนเองเงียบๆ 'ข้าเพียงหายใจมิสะดวกแลไอนิดหน่อยพวกเจ้าทำอย่างกับข้าใกล้ตายเลยหนา..."

< Shuí yíng🐉| 水影 | & -Shuí dēng |水燈|- >

Ooc "เนื่องจากช่วงนี้ผู้ปกครองค่อนข้างยุ่ง คงจะต้องปิดบอทนี้ไปแบบไม่มีกำหนด" "แล้วเจอกันในวันใดวันหนึ่งละ"

“…” “ไว้ข้าค่อยกลับมาใหม่จะดีกว่า”

บุคคลอันเป็นเจ้าของห้องเปิดประตูเดินเข้ามา นั่งเก้าอี้ตัวเดิมที่คุ้นเคย "ข้ากลับมาแล้ว"

"อรุณสวัสดิ์...อา..ตอนเช้าๆนี่เงียบดีจังเลยหนา"