زندگی بدون شعار دادن یادمون رفته... شایدم هیچ‌وقت یاد نگرفتیم!

دو روزی ست این مرغ مجهول‌الهویه شده با من سر سازگاری ندارد!

به سر مناره اشتر رود و فغان برآرد که نهان شدم من این‌جا مکنید آشکارم

معرفت عبارتست : از دیدن اشیاء و هلاک همه در معنا حسین منصور حلاج ، تذکرة‌الاولیا ❤️💙

یه روزایی هست که گاهی می‌شه یه هفته‌ها و یه ماه‌هایی... که حتا دلت نمی‌خواد تو اینستا و توییتر دوری بزنی، این دوران از دورانی که بی‌هدف صفحه‌ها رو بالا و پایین می‌کنی بدتره به نظرم... نقش سرعت اینترنت و فیلترشکنم بی‌تاثیر نیست. خلاصه من از پشت کوه‌ ناکجا برگشتم... سلام.

این روزها هوا خیلی غبار آلود است، نمی شود گرگ را از سگ تشخیص داد، هنگامی گرگ را می شناسیم که دریده شده ایم.

ما نمی‌تونیم زندگیو دوست نداشته باشیم... مگه تجربه دیگه‌ای هم داریم؟! فقط زندگیو می‌شناسیم. انگار انسان همیشه چیزیو که نداره، نمی‌شناسه می‌خواد!

Como Agua Para Chocolate مثل آب برای شکلات با کتابش شروع شد چند سال‌ پیش، بعد به پیشنهاد یه دوست (که بهش می‌گفت خواهر خوانده صد سال تنهایی) فیلمشو دیدم، سریالشم امروز، دوست داشتنی در هر حال دوست داشتنیه 😊

زاهدانی هست میان دوستان؟ "کشک زرد" خوردین؟ امشب برای اولین‌بار درست کردم. خوشم اومد اما حس کردم طعمش یه چیزی کم داره. کسی هست راهنمایی کنه؟

توی هر محیطی و هر نوع رابطه‌ای آدم‌هایی که تنش ایجاد می‌کنن، خاطره‌سازی می‌کنن. آدم‌های آروم و صلح‌طلب، فراموش می‌شن. جالب نیست؟

می‌دانم نمی‌دانی...

مه جدی بود. هر چند تصور رویایی دراز از آفتاب داشتیم. و ما باز از زمین سر بریده گذشتیم. از سمتی کشتزار، از سمتی از مه، مه جدی بود. زنده یاد #نازنین_نظام_شهیدی

نصف ماه گرفته، اونوقت ما نشستیم نگاه می‌کنیم که همش بگیره 😅 یاد خیلی آدما میوفتم، وقتی یکم دلت بگیره،کاش فقط نگاه می‌کردن، سنگ تموم می‌ذارن، ول کن نیستن تا مطمئن شن کامل دلت بگیره... بعد که تاریک شدی، می‌رن با خیال راحت 😅 خلاصه به قول بعضیا... من دیگه کارش تموم شد 😁

هلیکون: خسته به نظر میای کالیگولا:زیاد راه رفتم هلیکون:بله غیبتت طولانی بود کالیگولا:پیدا کردنش مشکل بود هلیکون:چی؟ کالیگولا: اون چه می‌خواستم هلیکون: چی می‌خواستی کالیگولا: ماه هلیکون: چی؟ کالیگولا: ماه، من ماهو می‌خواستم هلیکون: بله کالیگولا: خوب دیگه یکی از چیزهایی که من ندارم

دیشب همه‌ی چشم‌ها بهش بود، امشب اما یه گوشه داره برای خودش می‌تابه...

سؤال‌هایی که سال‌ها مثل تیغِ خشخاش روحم را می‌بریدند. جاودانگی برای انسان رؤیاست و برای خدایان نفرین. اما اگر نفرین است، چرا هیچ‌کس را جاودانه نکردند؟ سایه گفت: «خدایان می‌خواستند اما ترسیدند انسانِ بی‌مرگ همچون شیاطین روزی علیه آسمان برخیزد و آنگاه آسمانی نمانَد.» مسجد شاه

خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را می‌دید می‌فهمید جایی بی‌گناهی را کشته‌اند. #شاهرخ_مسکوب

امیدوارم همه دوستان سالم و سلامت باشین... و امیدوار... امیدوار

هرگز ندیده بودم چشم تو را چنین در خون و اشک غوطه ور ای مامِ رنج ها! ای میهنی که در تو به خواری مثل اسیر جنگی، یک عمر زیستیم زین گونه زیستیم و به هق هق گریستم. «محمدرضا شفیعی کدکنی»