تو جایی که زندگی نیست دارم دنبال زندگی می‌گردم.

از‌ پسرایی که عکس لختشون رو همه جا میزارن بدم میاد واقعااااا عکس پروفایل ،اینستا،توییتر یچی تنت کن دیگه کثافت چرک. اه

تنها رانندگی کردن فقط اونجاش که آهنگ مورد علاقه‌ات رو ۲۷ بار پشت سر هم گوش میدی و کسی نیست اعتراض کنه.

یکی وقتی که من سیگار روشن میکنم مشتری میاد یکی هم وقتی که میرم دستشویی بسه دیگه

من شمارو مسخره نکردم مسخره بودید خندیدم.

چرا هر کس هر کاری میخواد بکنه منتش رو سر مردم ایران میذاره ،خانم گوگوش شما پارکینسون حنجره داری و نمیتونی بخونی، تا الان خوندی حالا که نمیتونی بخونی میگی بعد آزادی ایران میخونم ! چرا روغن ریخته شده را نذر امامزاده میکنی!

توییتر خیلی باحاله جدی، کلی آدم‌های جالب با کله‌هایی کیری!

من کلا با کانسپت بیدار شدن مشکل دارم حالا چه ۶ صبح چه ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶

دارم هرکاری میکنم جز درس خوندن

حتی اینکه من الان نمیتونم درس بخونم هم تقصیر آخونده.

کسایی که عکس خودشونو که ایران خاکیو بغل کردن با AI ساختن و به اشتراک گذاشتن اگه بلاگر باشن آی کیوی زیر ۸۰ دارن اگه نباشن زیر ۶۰

هر وقت حس کردی کصخلی بدون یسریا با ai ایرانو بغل میکنن

دوست دارم بزنم رو 4x ببینم آخرش چی میشه

دست‌خالی نشسته‌اند مقابل اسلحه‌ها. آن‌ها سلاح ندارند؛ شما شرف. شجاعت، دست‌های خالی‌شان را پوشانده؛ اما بی‌شرفی شما با هیچ‌چیز پوشیده نمی‌شود. ۱۶ دی ۱۴۰۴، سرای ملی بازار تهران #اعتراضات_سراسری

«خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را می‌دید می‌فهمید جایی بی‌گناهی را کشته‌اند.» - سوگ سیاوش؛ شاهرخ مسکوب