Terrence Malick

Hemingway, ‘Güneş de Doğar’a Ecclesiastes’ten şu alıntıyla başlıyor,

baharın serin esintilerine arındırıcı sağanaklara ılık ışıklara dek— ki bir tomurcuk birikip içimde patladı en uç dalımın en ucunda açtı yapraklarını, uzanarak güneşe yayıldı, dolarak gökyüzüne.

"Eskiden bir şeyleri entelektüel olarak bilirdim, ama şimdi onları hissediyorum." Ryuichi Sakamoto

zamanı yönetebilme gücümüz sayesinde, dünyamızı yaratıyoruz. kişi olmak işte— zaman zaman, zamanı yöneten ve zamana kapılan olmak.

“Her şeyi kendi haline bırakmanın, hayatın bana cömertçe sunduğu zevk ve mutlulukların tadını telaşlanmadan çıkarmanın en iyi şey olduğu sonucuna vardım.”

“Çok sevdiğimiz bir varlığa, hiçbir karşılık beklemeden en değerli şeyimizi verirsek, işte dünya o zaman güzel olur…”

Beyoğlu’nun köşeleri, Mayıs 23

Hans Zimmer, Christopher Nolan ile nasıl çalıştıklarını, “Interstellar”da ortak duyguyu nasıl yarattıklarını anlatıyor. Saf haliyle tüm duygular bizi herhangi bir hikâyenin en büyük karakteri yapabilir, —ki, zaten, öyleyiz youtu.be/Q7DuMlJHHC0

gittikçe yavaşladığımı fark ediyorum. yavaş hareket ediyorum, yavaş yiyorum, yavaş tepki veriyorum, yavaş seviyorum, yavaş kabul ediyorum ve— aheste bi’ mutlulukla, yavaşça yaşama yaklaşarak, yanından aheste aheste yürüyerek geçmek istiyorum.

“kokularım, seslerim, görüntülerim, anılarımsın sen benim.” bilge karasu, narla incire gazel

yaşayan satırları, dokunan kelimeleriyle dönüp dönüp okunası bir dil yaratmış Bilge Karasu— bu dil, sanki ortak “anı” hafızamızdan çıkıp geliyor ve bize naifçe dokunuyor

“tek ihtiyacım olan şey; bir deniz kıyısında sabaha kadar oturup, olanı biteni gözden geçirdikten sonra kafasında her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gitmek” -Sait Faik’in bu satırları tüm anlatmaya yorulduklarımızı taşıyor gibi-

“kişi, 'kendi taşı'nı kendisi taşıyandır”

“ancak arada bir, aralarından biri, anlam taşıyan, bizi anlayan, bizim de anlamağa çalıştığımız, birşeyler anlatmayı denediğimiz bir kişi olur, bizim için - 'kendimiz' gibi bir kişi..”

“geçici olan bir ânın bile zengin bir geçmişi vardır.” w. szymborska

Bir kentte sevdiğiniz biri yaşıyorsa orası sizin için dünya olur.

“Ağlayan bir yer girer rüyamıza,” demişti şair Bejan Matur. “Ağlayan bir yer girer rüyamıza ve bir daha çıkmaz.”