Sen yalnız olduğun için değil, fazla değerli olduğun için bu kadar acı çektin. Çünkü değeri olan insan yarım bırakmaz yarım bırakılmak istemez. Toparlar. Onarır. Bekler. Anlatır. Sabreder. Ama herkes onarılmak onarmak istemez. Bazıları kırık kalmayı ya da kullanıp atmayı seçer.

İnsan derdini sevgiyle dinleyen birini bulunca iyileşir.

"İnsan değil mi ölünün mezarına çiçek dikip, dirinin bahçesini talan eden."

Hepimiz biraz tükendik farkında mısınız? Hayatta başımıza gelen olayların bizi yıpratmasının neticesinde oturup dinlenmek yerine, sabredip dayanmayı öğrettiler bize çünkü hep. Yorulduğumuzu kabul etmek zayıflık sanıldı, durmak ayıp sayıldı, kırıldığımız yerleri saklamayı marifet

Seni kaybetmek istemiyorum dedikten sonra kendi ellerinle beni hayatından çıkarışını unutamıyorum.

Bir şeyi ya da kimseyi; kaybetmekten korkmak, kaybetmekten daha çok can yakar. Ne olursa olsun, bitmiş bir hikayeyi sürdürme çabalarının tam ortasında bunu hatırla. Bazen olmaz. Ne kadar çok seversen sev, ne kadar çok onsuz yapamam dersen de, olmaz. Tam da bu yüzden kalıp saygını

Bazen insanın kanadını kıranlar, sonra neden uçamıyorsun diye hesap soruyor. En ağır olan da bu zaten. Yarayı açanla, o yarayı yok sayan çoğu zaman aynı kişi. Önce gücünü alıp sonra senden eskisi gibi olmanı bekleyenler, aslında sana değil, kendi vicdanlarına hesap veriyor.

Bazı şeylerde ısrar etmek fazilet değildir. Aksine bazen en makbul olanı geri çekilmektir. İnsan her istediğinin peşinden koşarak kıymet kazanmaz. Bazı isteklerden vazgeçebildiği ölçüde daha değerli olur. Elbette gayret edilecek yerde durulmaz. İnsan elinden geleni yapar, kapıyı

yaşayanların da yasını tutarız. varlığına bütün benliğinle alıştığın, benimsediğin, bütünleştiğin, ortak yaşantılar biriktirdiğin ve geleceğe dönük beraber hayaller kurduğun kişinin artık orada olmayışı da esaslı bir yası hak eder. çünkü insan salt yokluğa ağlamaz; giden ile

Sizi hiç “Gel konuşalım, hatamızın nerede olduğunu anlayıp düzeltelim. Seni bu şekilde kaybedemem” diyecek kadar sevdiler mi?

Bendeki yeri kocaman olan insanların, bana kenarda köşede zoraki bir yer ayırdıklarını fark ettiğim an sessizce ve tepkisizce uzaklaşırım. Hayatlarında hiç var olmamışım, hiç tanışmamışız gibi.

Bazen Allah sizi bir zamanlar yuva dediğiniz yerden uzaklaştırır; bu sizin başarısızlığınızdan değil, ruhunuzun korunmaya ihtiyacı olmasındandır. Uzaklaşmak acı verir, anılar kalır ve sessizlik ağır gelir… ama şuna güvenin: Allah, daha iyisini hazırlamadan huzuru asla ortadan

Doğru kişiyle birlikteysen , yanlış yola saptığında bile “olsun , yolu uzatırız “der. Acele etmez ; birlikte olmanın tadı vardır . Doğru kişiyle birlikteysen ; sorunları küçümsemez , seni incitmemek ister. Doğru kişiyle birlikteysen , hata yaptığında seni suçlu hissettirmez,

Bir insana geceler boyu “ben bunu mu hak ettim” sorusunu sorduracak kadar ahını almayın, vebalini ödeyemezsiniz sonra.

Bir insan seni çok sevdiğini söyleyebilir. Gözlerinin içine bakarken gerçekten de öyle hissettiriyor da olabilir. Ama sen derdini anlatırken dinlemiyorsa, sustuğunda neden sustuğunu merak etmiyorsa, kırıldığında umursamıyorsa o sevgi sana nasıl iyi gelecek? Sevilmek güzel, evet.

Bir insanı koşulsuz şartsız, taktiksiz, plansız, yalansız ve dolansız sevmek çok güzel değil mi?Hesap kitap tutmadan birisini sevmek… Ne zaman yazsam, ne kadar beklesem, acaba fazla mı belli ediyorum sevgimi diye düşünmeden. İçinden geldiği gibi davranmak. Kalbin ne diyorsa onu

Bence hayattaki en önemli şey netlik. İnsan ilişkilerinde de, hayatın rutininde de her şeyin net olmasını istiyorum. Kim ne düşünüyor, ne hissediyor, ne istiyor bilmek istiyorum. İnsanlar artık sürekli bir şeyleri ima ederek konuşuyor, üstü kapalı cümleler kuruyor, herkes

"Feda edileceğimi biliyordum, hem de en başından beri." Aslında hep böyleydi, hiç değişmedi. Birinin gözünü kırpmadan harcayacağı ilk kişi olmaya alışıktım. Öncelik olduğum tek şey, vazgeçilmekti.

Hayat herkese aynı kalpte insanları çıkarmaz karşısına. Ama bir gün gerçekten önemseyen birine denk gelirseniz, bunu hafife almayın. Sizi gülümsetmek için çabalayan, “iyi misin?” diye sadece nezaketen değil gerçekten merak ederek soran, yanınızda olmayı görev değil gönül meselesi