"Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen,boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna" *Oğuz Atay

Bir nasihat; “İhmal edilen her şey ölür. Ertelenen şey erteledikçe daha da uzaklaşır. Söylenmek istenip de söylenmeyen sözler kalpte yük kalır. Yürünmeyen yol birikir. Her şey yerinde ve zamanında güzel.”

Benim bünyem ev hanımlığında çok zorlanıyor

Vedalaşan insanları sevmiyorum

Kontrolüm dışında gelişiyor herşey

Dilerim ki aynı kalır herşey

Çok tuhaf değil mi birşeyleri inşallah etmen düzene koyman zaman alıyor ama bir anda herşey tepetaklak olabiliyor. Bu haksızlık değil mi ?

Tüm dengem bir anda bozuldu

Etkilenmek istemiyorum ama her seferinde canım yanıyor

Onlar ne bilsin ?

Kafayı yiyecem az kaldı

Herkes herşeyi yoluna sokmuşda bir enayi ben mişim gibi hissediyorum

Bir yol bulamadım

Bir insan kaç defa dibi görür

"belki de herkesten çok kendimi özledim. eski beni. eski neşemi."

Ben unutmam. Bu huyumdan nefret ederim ama ben asla unutmam. Vefayı da vefasızlığı da unutmam. Kinci birisi değilim ama herkesin herşeyine en önde koşup da şuan yalnız oluşumu unutamam.

Bu yıl: “Kimin, kim olduğunu anla yılıydı.”