“Asla kimseyi beni seçmesi için zorlamam…”

Yalnızca dostlarım araba playlist’imi dinleyebilir

Tarkan konseri için 27 ocağa kadar bekleyecek olmak beni çok yoruyor

Sözler değil davranışlar önemlidir diye boşuna dememişler

Ben

Alışveriş hastalığımdan kurtulamıyorum

2026’dan beklentim: Sabırsız olma özelliğimin kaybolması 🙏🏼🙏🏼🙏🏼

Kokinalandım

"te puedo decir adiós mil veces pero sigo sin saber cómo irme." "bin kere veda edebilirim ama hâlâ nasıl gideceğimi bilmiyorum."

Geç kaldıklarında arkadaşlarımı o kadar darlarım ki her yere benden önce giderler🙃

Bıraktım kadere, inanırım elbet gelir

.....✍️✍️

Gerçekten bazı şeyleri aklım almıyor. Bir insan tüm bunları nasıl yapar? Bunları yapıp hayatına hiçbir şey olmamış gibi nasıl devam eder?

Türkiye’den Amerika’ya kadar yüzmüşsün. Kıyıya gelmişsin. Ama kıyıya çıkmaya cesaretin olmadığı için onca emeğe yazık edip geri dönüyorsun.

Defalarca bıçaklanmış bir sırtın sessizliğinde bile sen anlaşılmayı bekliyorsun. Üstelik bıçaklayan sensin.

Hava durumuna göre kombin yapabilme yeteneğimi kaybettim galiba

Bir psikolog olarak şunu çok net söyleyebilirim: Bir insan “çok çabuk sinirleniyor” gibi görünüyorsa çoğu zaman bu bir karakter sorunu değil, uzun süre taşınmış yüklerin sonucudur. Sinir sistemi aylarca hatta yıllarca tehdit, stres, kırgınlık ve yalnızlık altında kaldığında,

hissederim, büyücü değilim, ama hissederim

Ne zaman olağanüstü bir hava olayı olsa ben o gece dışarıda olurum. Bu yazılı olmayan bir kuraldır. Döndüğümde ise anında park yeri bulurum. Bu da hayatın beni ödüllendirme şeklidir.