İki insan birbirini sevdiğinde, birbirlerini aynı şekilde sevmezler. Biri çok güçlüdür, diğeri ise zayıf. Zayıf olan daima hesapsız ve koşulsuz sever.

"O çok sevdiğin şeyi kaybetmemek için gösterdiğin uğraş boşa çıkınca, elinin altındaki her şeyi devire devire yürümeye başlıyorsun."

Canın acıyacak ki, büyüyebilesin. Bazı şeylerin değerini anlayabilesin. Tecrübe edinebilesin. Sen acına yenik düşmek yerine, ondan tecrübe almayı başarırsan kazanırsın. Çünkü en sağlam tecrübeler, acıdan kazanılır.

Kendini koru, kendine gel, kendi kendine büyüt o saksılardaki çiçeklerini, sula. Kendin acıt, ağla, sızla. Kendin çek odandaki perdeyi, güneşi boşalt evinin bütün odalarına. İnan ihtiyacın yok kimseye, çünkü odanın ışıklarını açmak için ihtiyaç duymazsın başka bir ele.

Bu saatten sonra yediğim darbelere üzülecek değilim. Gelirsiniz, gidersiniz, sevmezsiniz. İsterseniz yalanlar karargah da kurabilirsiniz ama sakın düşmeyin, önceki gibi tutarsam şerefsizim. Allah'ın adaletine inanıyorum ben, düşürdüm diye sevineni kör kuyulara atmasını da bilir.

Düştüğün zaman nasıl kalkacağım diye düşünmek yerine, nasıl düştüğünü düşünürsen, başka bir ele ihtiyaç duymadan, kendin tekrar kalkabilirsin ayağa. Hem de daha dik, daha sağlam, daha güçlü. Çünkü insan, kendine güvendiği zaman yıkılmaz.

Aşınan yerleri sürekli yamamaktan, bilmediğim halde dikmeye çalışmaktan sökülen yerleri, beceremesem de sürekli uğraşmaktan iğne deliğine ipi geçirmeyi.. Yoruldum. İnceldiği yerden kopsun artık, umurumda değil.

Yapmaman gerektiğini bildiğim halde, sonuçların nereye gideceğini bildiğim halde yaptığım çok hata oldu. Asla pişman olmadım. Çünkü orada, onu yapmamış olsaydım, sonuna varamasaydım, bugünlere gelemezdim. Ne olursa olsun, ne yaparsam yapayım, aslanlar gibi arkasındayım kendimin.

Zor günlerin hepsi geçiyor da geriye kalanlar hep buruk oluyor. Elini neye atsan kıracakmışsın gibi geliyor. Birçok şey seni kolayca deviremiyor ama ne zaman bir şeye sevinsen, mutlu olsan, hep buruk hissediyorsun. İnsanın o an geçmişine dönüp, ağlayan haline sarılası geliyor.

Ah İSTANBUL lu ah Aşk Ağlatır #kahramanım Deniz Can Aktaş #aşkaglatir

Biliyor musunuz ben bir daha çiçek açmayacak olan bir bahçeyi usanmadan her gün suladım🍂

Herhangi bir şeyin eski halini sevmek/özlemek kadar çaresiz bir şey yok ya. O hala orada, öyle ama senin tanıdığın haliyle değil, gel de buna bir çare bul.