Erdemden ve ona hürmet edenlerden iğrenen sizler farklı bir şey yapmıyorsunuz. Zira cılız ışıklarda güneşten korkar ve parıldayan günden tiksinir. Hırıldayın, zavallı dilinizi iyiye hakaret etmek için kullanın, ağzınızı açın,ısırın,iz bırakmadan çok önce dişlerinizi kıracaksınız.

İçimizde çekingen bir cellat, hayata geçmemiş bir katil taşırız. Her birimiz ardımızda bir dost ve düşmanlar mezarlığı sürükleriz; bu mezarlığın yüreğin uçurumlarına atılmış veya arzuların yüzeyine yansıtılmış olması da pek mühim değildir.

"Everything we see in the world is the creative work of women." – Atatürk

Münakaşada zafer mağlup olanındır.

Tanrının insana hayvanlar üzerinde egemenlik kurma iznini verip vermediği pek belli değil. Daha akla yatkın olanı, insanın inekle at üzerinde kurduğu egemenliği kutsasın diye Tanrıyı yaratmış olması.

Bir fikir uğruna öldürüyorsa, onun için pekala ölebilir de. Bir inanç için acı çekmiş biri kadar tehlikeli bir varlık yoktur. En büyük zalimlerse kafası kesilmemiş mazlumlar arasından çıkar.

Başkalarında bizi rahatsız eden her şey, kendimizi daha iyi tanımamızı sağlar. Düşünmek zordur, bu yüzden çoğu kişi yargılamayı seçer.

Bir ağaç dikmek için en iyi zaman 20 yıl önceydi. Bir sonraki en iyi zaman ise şu andır.

Bir mutlak yalnızca doğrulamaya yarar zıddının gerçeğini. Tanrınız, "Işık olsun!" dediği anda yarattı karanlığı da.

Hayatlar biter, bütün kalpler kırılır. Ölüler gömülür, kayıplar unutulur. Ve değer vermek asla bir avantaj değildir.

İnsanın küçük şeylere karşı hassasiyeti ve büyük şeylere karşı kayıtsızlığı; tuhaf bir altüst oluşun resmidir.

Bir eylemin ahlâki olup olmadığını o eylemin hitap ettiği kitle belirler.

Önündekini görmek için kendi gözlerin yeter, görünmeyeni görmek için başkalarının gözlerini kullanmalısın.

Kim günün birinde yeni bir cennet kurmuşsa, gerekli gücü kendi cehenneminde bulmuştur.

Çok yücelttiğimiz biri, kendisine yakışmayan bir şey yaptığında artık bize daha yakın olur. Bizi kendisine saygı duyma zorunluluğundan kurtarır. Ona karşı gerçek bağlılığı da ancak o andan sonra duyarız.

Fısıltıyla söylenen sözler, çoğu kez haykırarak söylenen sözlerden çok daha uzağa giderler.