Bazen zamanı zorlamak değil, hazır olmak daha değerlidir.

İnsanlar korkudan "pişman olursun" derler. Fakat gerçek pişmanlık kendi hayatından vazgeçmek ya da kendini küçük görmekten gelir.

Bugün değil, yeni bir gün.

Bir o kadar değişmeyen şey ve bir o kadar değişen ben, artık kavga etmiyorduk. Birimizin ötekini anlaması için içimizden birimizin değişmesi gerekiyordu. Ve şimdi, herkes birbirini anlamış olsa gerekti.

Evet belki insan kalbiyle bakmaz ama kalbiyle görür.

30 yaşın ilk sorusu: Tüm tecrübelerin akıl birliği etseler de bir çözüm bulabilecekler mi şimdi sana?

Kalbin uykusu ağırdır uyanışıysa muamma.

Her insanın bir fıtratı vardır, ona aykırı olmak hezimete sürükler.

Dünya, çok seslisin.

Hep aynı kalmak, hep aynı yalana inanmaktır.

Bir hali, bir yaşayışı aynı yolu yürümemiş birine aktarmak; renk körüne renkleri anlatmaya çalışmak gibi bir şeydir.

Hayatta basınıza gelen sıkıntılar ve darbeler hatırlatıcıdır. Amaç insanı hep aynı işkenceye maruz bırakmak değildir. Fakat çoğu kimse öyle olduğuna inanıp kendini heder eder.

İçinde dönüp durduğumuz sıkıntıları genelde çözemeyiz. Çözüm onlardan sıyrıldığımızda başlar. Fakat ne hikmetse insan düşünüp durmayı sever. Sanki çözecekmiş gibi.

Ruhun tekamülü için değişim şarttır. Devamlı ve süregelen huylarınız sekteye uğramalıdır.

Bunca duyguyu içimizde barındırırken, dışarı vururken, vuramazken, birçok insanla binbir türlü temas yaşarken, her gün onlarca duygu arasında geçiş yaparken insan olmak ne kadar da zor.

Eğer şükrederseniz elbette size nimetimi artırırım(...)" // İbrahim Suresi 7. Ayet. Nimetin artması yalnızca daha çok mal daha çok eşya demek değildir. Aynı zamanda kalbin o nimeti fark etme ve onu görme kabiliyetinin artmasıdır.

Kendini yıpratırcasına uğraşlar ve planlar insanın üzerine yüktür. Daha iyisi insanın işi değildir. Rabbin işidir. Çünkü eksikliklerden münezzeh ve kusursuz olan yalnızca O'dur. O'nun planı senin aciz planından kat be kat daha güzel ve hikmetlerle doludur.