Parmenides'i çoktan aştık gibi gözüküyor. Aman nükleer silahların sonucunda ona geri dönmeyelim.

"Abusus optimi pessimus" - En kötü, en iyinin kötüye kullanılmasıdır.

"Doğruluk tutkusunun su götürmez tek göstergesi; herhangi bir önermeye, dayandığı kanıtların telkin ettiğinden daha büyük bir güvenle kucak açmamaktır." - Locke'a atfedilen bir söz.

Acaba "Erdemler, tek başına/yalnız yaşanılan bir hayatta söz konusu olamaz ve varlık bulamaz" denilirken insanın kendisine karşı ve "logos" a karşı erdemleri unutuldu mu? -ya da çarpıtıldı mı?

"Doğanın izlediği yoldan sapması mı yoksa bir insanın yalan söylemesi mi daha olasıdır?" - Thomas Paine.

"Şeyleri anlayabilmek için onları gelişmekteyken görebilmeli." - Aristo.

"Anlaşılıyor mu Hamlet? Şüphe değil emin oluştur çıldırtan." - Nietzsche.

"Bilimin tek arzusu ikinci el otomobil alırken ya da reklamlarda pazarlanmaya çalışan ürünleri alırken kullandığımız kuşkuculuğu, inançlar noktasında da kullanmaya çalışmaktır." - Carl Sagan.

John Stuart Mill, bilmenin üst seviye bir haz olduğu hakkında: "Memnun bir domuz olmaktansa memnuniyetsiz bir insan olmak daha iyidir; memnun bir ahmak olmaktansa memnuniyetsiz Sokrates olmak daha iyidir."

Günümüzde insanlar kendilerini, başkalarının zihninde hayal ederek yaşarlar. Bu şekilde insanlar bir nevi kendi dünyası içinde değil, başkalarının dünyası içinde yaşar. Birisi ötekinin kafasında yaşarken, öteki de başka birisinin kafasında yaşar ve bu böyle gider.

Hiç düşünmemiş, 2 dakika düşünmeye overthink diyor.

"Yeni bir cennet yaratmak isteyen herkes gücünü kendi cehenneminden alır." - Nietzsche.

"Dünyada iki farklı tür insan vardır; inanmak isteyenler ve bilmek isteyenler." - Nietzsche.

"Canavarlarla savaşan kişi dikkat etmelidir; ki kendisi de canavara dönüşmesin. Çünkü uzun süre uçuruma bakarsan, uçurum da sana bakar." - Nietzsche.

Etikçiler yine makyajlarını yapmışlar, estetikçiler bile bu kadar yapmıyor.

"Tanrı, iradesini hakim kılmak için yeryüzündeki iyi insanları kullanır; yeryüzündeki kötü insanlar ise kendi iradelerini hakim kılmak için Tanrı'yı kullanırlar." - G. Bruno

Tanrının ilk neden olması ve mantıksal olarak (!) bu nedensellik zincirini bir yerde durdurması "Özne-Yüklem" mantığının sağlaması mıdır yoksa bu mantığın kendi kendini çürütmesi midir? - Ya da farkında olmadan Hegel'in diyalektik mantığını mı benimsiyorlar?

“İki şey üzerine sık sık eğilip ısrarla düşünülürse, insanın ruhsal yapısını hep yeni, hep artan bir hayranlık ve korkunç saygıyla dolduruyor; üzerimdeki yıldızlı gök ve içimdeki ahlak yasası.” - Immanuel Kant.