Belki paralel bir evrende mutluyumdur..

Saatler boyunca başka saatleri bekleriz...

Zaman gelir, herkes gider, insan; kendine kalır...

Herkes bazen kaybolmuş hisseder.

Dışı tenha insanın içi mahşer...

Hepimiz manyağız, topyekün delirdik..

Hani Çok güçlü bir akıntıya karşı yüzmeye çalışırken birden vazgeçip kendini akıntıya bırakırsın ya, Öyle bir şeydi işte...

Aynı dili konuşuyorsak, ben bu kadar izah edemediğimi hangi ara biriktirdim?..

Şu an iyiyim ama düşünmeye başlarsam ağlarım..

Hayaller her zaman yarıda kalır...

Sevinçlerimiz kalabalık, acılarımız hep tek başına...

Yine yırtık cebime koymuşum umudumu..

“Eskidim ben” İnsanlar yaşlanır ben yaşlanmadım ki “Eskidim” Ne geçmişte kalabildim ne bugüne uyum sağlayabildim..

Konuşmuyo, anlatmıyo diye hissetmiyo sanmayın. Kimisi içine atar çığlıklarını.

Yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir, çoğu insan sadece var olur..

Parası olmadığı için deliren görmedim ama sevgisiz büyüdüğü için deliren çok var..

Ben pek sevilmedim, o yüzden garip bir kişiliğe sahibim. Aldırış etmeyin..

Anlaşılmayan ruhlar deli demek adettir..

Saçımı biri okşasa çok rahat uyurum aslında..