ᅠᅠᅠฟุดฟิด ฟุดฟิด 💨 ᅠ“ จามแล้วจามเล่าสงสัยข้าคงจะติดหวัดเข้าละมั้งเนี่ย ไม่ไหว ๆ ”

❝ นี่แหละการเคลื่อนไหวที่ปราดเปรียวนี่แหละ ! ❞ - ที่หายตัวไปนานไม่ใช่เพราะอะไรโคจิโร่กำลังเลียนแบบท่าทางของกระต่ายตนวิ่งไปกับมันมาได้สักพักนึงแล้วโดยมิได้พัก ก่อนที่จะชำเลืองสายตาไปมองจุดที่คุณอยู่ ❝ ทิวาสวัสดิ์ขอรับ ไม่นึกเลยว่าท่านจะมาอยู่ที่แบบนี้ด้วย ❞

- ค่ำคืนเช่นนี้มีชายหนุ่มกำลังฟันดาบอยู่ตรงกองไปแสงไฟสว่างทำให้เป็นจุดสนใจในป่าไม้เลยทีเดียวดูเหมือนเค้าจะยังไม่รู้ตัวว่าคุณกำลังมองเค้าอยู่ยามนี้คุณลองทักทายเค้าดูคงมิเสียหาย ❝ . . . . . ฮึบ ! ❞

“…ขจัดปัจจัยอื่นๆทั้งหมดและสิ่งที่ยังคงอยู่จะต้องเป็นความจริง…”

❝ คราวนี้ เราจะชนะได้ยังไงกันนะ ? ❞ - โคจิโร่นอนห้อยหัวอยู่ตรงต้นไม้มาหลายนาทีพร้อมครุ่นคิดกับวิธีโค่นอาจารย์ของตนคิดแล้วคิดอีกนอนอยู่แบบนั้นเป็นเวลานานพอควรรวมถึงมะเขือเทศที่ตนป้อนเข้าปากก็ป้อนไปครุ่นคิดไปอยู่อย่างนั้น

- ตะวันได้ค่อยๆขึ้นสาดส่องมาที่ใบหน้าของชายหนุ่มที่กำลังฟันดาบกับอากาศแสงนั้นตกกระทบมาที่ตัวชายหนุ่มเริ่มรู้สึกถึงแสงที่ส่องมายันตนเขาจึงใช้มือปิดบังใบหน้าจากแสงโดยอัตโนมัติ ❝ ฟ้าสางแล้วหรือนี่ . . ? ❞

ᅠ ᅠ` หากข้าน้อยมีปีกงามตามดั่งฝัน จะถลันโผผินบินสู่ฟ้า จะกางปีกสง่างามท่ามเวลา เย้ยดาราพร่างพราวคราวค่ำคืน ᅠ ᅠᅠ อรุณสวัสดิ์ขอรับ , ฝันดีกันหรือไม่เมื่อยามค่ำคืน ? ข้าน้อยขออวยพรอวยชัย ให้ยามรุ่งอรุณนี้เป็นอีกวันที่ดี

“มีเรื่องวุ่นวายแต่เช้ารุ่ง พวกรัฐบาลคิดอะไรกับพวกเราอยู่กันนะ…” “อรุณสวัสดิ์นะครับ…อาหารเช้าเป็นมื้อที่สำคัญ…อย่าลืมทานล่ะครับ…”

ᅠᅠᅠᅠᅠ“ ....... ? ” 「🤔」

❝ สวัสดีตอนกลางคืนขอรับ วันนี้ผู้ดูแลของเราเอาอะไรมาติดบนหัวเราด้วยละขอรับแถมไม่บอกเราคืออะไรมันคืออะไรหรือขอรับที่อยู่บนหัวเราผู้ดูแลบอกว่าไม่ให้เราเอามันออกด้วย ❞

คราใดวัลคีรี่ลำดับหนึ่งหายไป ยามกลับมาย่อมเต็มไปด้วยปัญหาอยู่ทุกที ณ วันนี้ไม่รู้จักตื่นตระหนกที่เปลวอัคคีเผาวัลฮัลลาหรืวิธีการดับเพลิงของเทพแห่งมหาสมุทรก่อนกัน “ วัลฮัลลา ─ มีเรื่องวินาศสันตะโรทุกวันเลยนะคะ ” ─เอ่ยราวกับชินชาไปเสียแล้ว

❛ ทุกคนแตกตื่นอะไรกันนะ ? ❜ ได้แต่คิดและสงสัยอยู่เช่นนั้น แต่.. ทำไมพื้นวัลฮาล่ามันถึงดูเปียก ๆ เหมือนพึ่งมีการเอาน้ำล้างชำระอะไรสักอย่าง ? สงสัยคนดูแลคงจะฉีดน้ำระบายความร้อนกระมัง (?)

❝ อรุณสวัสดิ์ขอรับทุกท่าน ! เมื่อวานนี้ข้าน้อยได้กลิ่นอะไรไหม้ๆจากที่ไหนสักที่ด้วยละขอรับแต่ไม่รู้ว่าตรงนั้นมันคือที่ไหน ? พวกท่านพอทราบหรือไม่ ? ❞

❝ ความสมมาตรนี่แหละความงามของฉัน ❞ 𖤐 ּ ֗ ִ ּ ۪ 𝐃𝐄𝐀𝐓𝐇 𝐓𝐇𝐄 𝐊𝐈𝐃 —— 𝐒𝐲𝐦𝐦𝐞𝐭𝐫𝐲 𝐢𝐬 𝐦𝐲 𝐛𝐞𝐚𝐮𝐭𝐲 —— 𝐃𝐄𝐀𝐓𝐇 𝐓𝐇𝐄 𝐊𝐈𝐃 — — —

“เฮ้! อรุณสวัสดิ์!! คิดถึงฉันผู้นี้ไหมล้า โทษทีนะเจ้าพวกแฟนคลับ ที่ทำให้คิดถึง แต่ฉันกลับมาแล้วเฟ้ย!!”

“สึบากิน่ะไม่เคยคิดดูถูกเหยียดหยามใครหรอก เพราะฉันเองก็รู้ดีหน่า ”

เจ้าซามูไรมิได้เอื้อเอ่ยอะไรก่อนจะก้มมองที่สิ่งของต่างๆเขาใช้มือข้างขวาของตนปัดฝุ่นที่อยู่ที่แห่งนี้ก็เท่านั้นมุมปากของเจ้าซามูไรยกขึ้นออกมาเล็กน้อยก่อนเอ่ยวาจาแรกที่มาที่แห่งนี้ ❝ ดูเหมือนว่าข้าน้อยจะมิได้มาที่นี้นานเสียเลยนะขอรับ. . . ❞

❝ ขอโทษที่หายตัวไปโดยไม่บอกไม่กล่าวนะขอรับ !(ᗒᗣᗕ)՞ ❞

“นี่ก็พักกลางวันของฉันแล้ว ! มีหรือผู้ที่ยิ่งใหญ่ผู้นี้จะไม่มีงานอดิเรก บอกไว้ก่อนเลยนะว่าฉันน่ะเล่นบาสเก่งโคตรๆเลยละ ! ระวังหน้าของพวกแกเอาไว้ให้ ดีๆก็แล้วกัน ขนาดฉันยังโดนลูกหลงของตัวเองเลยฉันเนี่ยมันบิ๊กซะตัวของตัวเองยังรับไม่ไหวเลย !”

- ชายหนุ่มหน้าขึ้นสีแดงเล็กน้อยดวงตาสีเหลืองทองได้พยายามจ้องไปที่จุดที่คุณอยู่และเริ่มพูดติดอ่าง “ น - นะ - นี่เป็นการขอโทษ . ยะ - อย่างนึง ที่ฉันหายไป -. . อย่ารีโพสต์เด็ดขาดนะ ! ให้เห็นกันแค่นี้ก็พอเข้าใจไหม !“ CMS FB : หมิง หมิง