Bu süreç gerek kendi hayatımızda gerek de bu mecra üzerinde kitaplar aracılığıyla tanıdığımız bütün omurgasızları gösterdi bize sağ olsun, tek olumlu tarafı bu oldu.

Bugün 23 Nisan...

Bir insanla arkadaşlığının biteceği fikri/hissi bir kere aklına/gönlüne düşmüşse eğer, oradan geri dönüş olmuyor gerçekten. O noktadan sonra dikiş tutmuyor.

Şunun tek bir mantıklı açıklaması yok.

Ulaşabildiğim arkadaşlarımdan duyduklarım korkunç ve bunlar hasarsız bir depremde yaşananlar. GSM operatörleri çalışmıyor, trafik felç. Olası İstanbul depreminde bu insanlar nasıl organize olacaklar? Düşündükçe nefesim daralıyor.

"Anneme ulaşabilir misin?" dediği anda dağıldım... Siyasi, hukuki, ahlaki, ekonomik ve bir de coğrafi anlamda sınanıyoruz. Hepinize çok geçmiş olsun.

Normal bir ülkede deprem sonrası insanların üzgün ve endişeli olması gerekirken, konuştuğum herkes aşırı sinirli. Kimisi operatörlere, kimisi trafiğe, kimisi denetimsiz yapılara, kimisi deprem anında bile toplanacak bir yeşil alan bulamamaya. Türkiye yüzyılı, evet...

Yıkım bile olmayan depremin etkilerine bak. Türkiye yüzyılı gümbür gümbür maşallah

Türkler dışında herkesin tadını doyasıya çıkardığı ülke: Türkiye.

Gündemin değişim hızına yetişemiyorum.

Başıma kötü bir olay geldiğinde babama sığınmayıp da ne yapacağım 🤍

Su veren itfaiyenin hortumuna selam :)

Bir ülkenin umut bağlayıp sözlerine kulak kesildiği iki bilim insanı, deprem gibi hayati bir konuda bile fikir ayrılığını mahalle kavgasına çeviriyor. Böyle bir zamanda dahi ayrışmayı nasıl başarıyoruz? Eğitim, unvan ve makamla övünülürken karakter eğitimi hep ıskalanıyor.

Bu tarz konuşmalar; gündemin eksenini kaydırmak amaçlı olup, halka seneler içinde ektikleri öfke tohumlarını sulamak için atılmış yemlerden ibaret. Lütfen boşuna sinirlenerek bu tiplere paye vermeyin.

Oynatacak aklım bile kalmadı artık. Şeytan yaşadığımız devri görse hayrete düşerdi. Psikolojimiz bitti artık, bitti.

Yurt dışında yaşamak kısa özet: Beklediğin bir kargo yokken evin zili çalmıştır. Herkes şaşkınlıkla birbirine bakakalır. Çünkü burası doğup büyüdüğün yer değildir, evine çat kapı gelebilecek samimiyette kimsen yoktur...

"Her kitabın yazarı, metnin bir köşesine yerleştirir kim olduğunu ve nasıl bir yerde durduğunu..." Doğru söze ne hacet ✨

Galatasaraylı olduğum için şükürler olsun. Ülkede yüzümüzü güldüren bir o var ♥️💛♥️💛♥️

Çocukluğumdaki, hatırımdaki, hatıralarımdaki güzel ve yalnız ülkemin kokusunu alıyorum buram buram..

Tek bir şarkı seni andan ve bağlamdan koparıp nasıl on beş sene öncesine ışınlayabilir, aklım almıyor. Bazı anıların, varlığını bile hissettirmeden hala böyle taptaze kalması anlamsızca ürkütüyor beni. open.spotify.com/track/5g3NIArC…