Fikir ve düşünce temelli bu video gerçekten takdiri hak ediyor. Çünkü uzun yıllardır, özellikle 60’lardan bu yana, alternatif retorikler çoğu zaman gençliğimizi ve ülkemizi yanlış yollara sürükledi. Bu video ise o gürültünün içinde sakin ama anlamlı bir yol açma yolunda güzel bir

Had Üstüne Bir Sessizlik: #SırrıSüreyyaÖnder, Algı Tüccarları ve Vicdanın Yitimi Aralık ayında, memleketin yorgun vicdanına dokunan bir yazı yayımlandı. Sırrı Süreyya Önder, Uğur Yücel’in Yazı Tura filmi vesilesiyle yazmıştı. Lakin mesele bir film değildi. Mesele, bir devletin

“Mario Vargas Llosa’ya Veda” Hiç gelmediği bir diyarın halkının ortak hafızasında sessizce yürüyen adama. Mario, sen bu ülkeye hiç gelmedin. Ama yazdıkların geldi. Ve biz, o yazdıklarının altında toplandık yağmurdan kaçar gibi, gölgesine sığınır gibi. Güç sahiplerinin

Rasim Ozan Kütahyalı and the Rebel Who Forgot Why He Rebelled How a voice of resistance became the regime’s vitrine architect, dressed in doubt, speaking in populist conspiracy, and dancing on the ruins of what he helped destroy in his youth, only to later rebuild it in

Neden İsyan Ettiğini Unutan Asi Rasim Ozan Kütahyalı Üzerine Bir Deneme Bir halk çocuğu vardı. Sistemin soğuk duvarlarına yumruğunu vurmuş, diliyle devleti kanatmış bir çocuk. Köyün kırık yollarında yürümemişti belki ama, halkın suskunluğunu ezbere bilirdi. Bazen öyle bir cümle

Bazı yazılar çağrı değildir; sadece bir vicdanın nabzını tutar. Sırrı Süreyya Önder’in o Aralık yazısı da öyleydi; ne bağırdı, ne çağırdı; ama sustukça büyüdü. Üzerinden mevsimler geçti, karlar eridi, dallar tomurcuklandı. Yalnız bir şey eksik kaldı: Hiç gelmeyen o özür.

“Benden yana, bana kimin hakkı geçmişse helal olsun. Şahsi bir derdim yoktur, olamaz.” “Helallik bahsinde çok dayanıksız bir insanım. Bunu talep eden hiç kimseye ‘haram olsun’ demedim.” “Bir gün başkan vekili, bir gün mahkûm, bir gün hasta… Ne olacak bunlar? Bir şey değil.

Tanrı’nın Kornerden Attığı O Kutsal Orta: Rasim Ozan Kütahyalı’nın Özgürlük Sınavı Rasim, ey Rasim! Sana bu yazgıyı kim dokudu, bilmezsin. Bilmen de gerekmez belki. Çünkü sen, ışıkların kör ettiği, alkışlarla lanetlerin birbirine karıştığı o sahte tiyatrodan kendi ellerinle

Karl Popper’a Anadolu’dan Bir Cevap: Sırrı Süreyya Önder’in Kalbi Karl Popper bir kitap yazdı bir zamanlar. Aklın soğuk aynasında, Kendi çağının acılarını taşırken, Bir cümle kurdu ki, Yıllar sonra bile dünya o cümlenin etrafında dönmeye devam etti: “Hoşgörüsüzlüğe hoşgörü

Köşkler Arası Sessizlik: Yeni Türkiye’nin Asıl Savaşı Nerede? Türkiye artık öyle bir noktada ki, dışarıdan gelen hiçbir güç, içerideki kadar tehdit oluşturmuyor. Sistem, dışarıdan taşla yıkılmaz. Ama içeriden bir cümleyle çatlayabilir. Saraylar, köşkler, kurullar, daireler…

Erdoğan Talks Peace with Öcalan—CHP Still Afraid to Say ‘Kurd’: A Nation Trapped Between a Tea Table and a Locked Future Recep Tayyip Erdoğan is once again speaking with Abdullah Öcalan. The architect of war is now recasting himself as the harbinger of peace. Talks of permanent

Erdoğan Öcalan’la Barış Masasında, CHP Hâlâ “Kürt” Demekten Korkuyor: Bir Ülke, Bir Çay Masası ile Sandık Arası Arasında Sıkışmış Recep Tayyip Erdoğan yeniden Abdullah Öcalan’la görüşüyor. Bir zamanlar savaşın mimarıydı, şimdi barışın müteahhidi gibi davranıyor. “Kalıcı çözüm”

Bir Darağacının Gölgesinde: Hafıza, Hakikat ve Hikâyenin Kime Yazıldığı Rasim Ozan Kütahyalı’nın 1972 idamlarına dair yazdıkları, yalnızca bir tarih okuması değil; aynı zamanda siyasi bilinçle örülmüş bir anlatı stratejisidir. Onun kalemi, arşivlerin sayfalarından toz