۱- مساله شما نه عدالت است، نه آن داستان‌های خیالی که از ساواک سرهم می‌کنید. شما نگران‌ احیای پهلوی در ایران‌اید. می‌جنگید تا آن آخرین امید ایران برای نجات از انقلاب ۵۷ به یاس بدل شود. وگرنه ۴۶ سال پیش از ثابتی شکایت می‌کردید. پیدا کردن ثابتی در آمریکا که کار چندان دشواری نبود.

شما دارید به سمت ۴۰۴ میرید در حالی که من دارم به ۵۰۵ برمی‌گردم.

۲۷ تا سال عوض کردم ولی هنوز درس نگرفتم ک حال بدم برا هیچکس اهمیت نداره واقعا به خودم ۱ میدم از ده

یه جوری باهات لاس بزنم خودتو خیس کنی خوشگله. (انقدر می‌خندونمت جیش کنی تو شلوارت)

این‌که آخوند دشمن درجه‌یک ایرانه و از ۵۷ کمر بسته به نابودی تاریخ و تمدن ایران رو نه می‌بینن، نه براشون ذره‌ای اهمیتی داره؛ ولی هر وقت آخوند اندکی تحت فشار قرار می‌گیره فوراً می‌پرن بغلش و دهن‌شون رو باز می‌کنن که «وای! خط قرمز ما ایرانه!» اسم ایران برای دهن کثیف شما زیادی بزرگه.

حروم زاده! هزار بار بهت گفت، مسکونی بزنی منم میزنم! ورداشتی یلخی زدی وسط شهرش! مردم خودتم دادی جلو موشک، الانم توله کفتارهات رو انداختی جونمون که وطن وطن؟ ریدم پس کله ی اونی که یه خرابه از وطن برامون بجا گذاشت با یه ترومای صدساله!

به عنوان کسی که مبدا تاریخش هجرت محمد از مکه به مدینه است، زیادی داری با ملی‌گرایی محتوا میسازی!

من اصلا موافق کشور چهار فصل نیستم. کشور باید یک فصل داشته باشه اونم زمستون. نهایتا یک وقت‌هایی هم بهار.

ته گلوم یه جوریه، بین الحرمین تو کس پدرتون اگه از این ویروسایی که از کربلا آوردید گرفته باشم.

قبلا عشق میکردم شب بزنم به جاده و رانندگی توی شب از آرام بخش‌ترین کارها بود الان شب بری جاده میبینی خیل عظیمی از ناموس تنظیم‌بازاری‌های هموطنت نفری چهار میلیون دادن و یه چراغ هدلایت یا زنون روی ماشین‌های کیریشون انداختن و روی نور بالا کل مسیر رو برات جهنم میکنن. کیر تو ناموستون

جنگیدن، جنگیدن، جنگیدن. من از جنگیدن تا سر حد مرگ برای به دست آوردن هرچیز، حتی چیزهای بسیار کوچک، خسته‌ام.

Mac and cheese

Happy New Year may all the Akhonds die this year.

نهایت افول انسانیت اونجاست که خیابون رو تا وقتی حمایت کردید که صدای موردنظر شما بلندتر بود، شرم بهتون، شرم ابدی بهتون که دشمنتون آخوند نیست و هرگز نبوده و مساله‌تون فقط سهمتون از قدرته. پلشت و نفرت‌انگیزید.

saying kosse nanat isn’t enough i need a gun.