bu sıralar üstüste kadıköye geliyorum ve dönüşü minibüsle yapmak zorunda kalıyorum ama o eski 7yıl önceki minibüsler değil bunlar o eski tweetleri bulsam hep bi derbeder hergün kokuşmuş kimliksiz gecelerin yolculuklarıydı..

ve yine büyük yaşlarımızda, küçük yaş anılarını konuştuk bol bol artık şekersiz olan duble türkkahvesi eşliğinde..

“Kalbinizde taşıdığınız yorgunluk”

bugün gördüğüm etkileyici rüyamı chatgpt ye anlattım farklı bir boyuttan baktı ya da bana istediğim duymak isteyeceğim cümleleri söyledi duygularıma dokunan.. nasıl hissettiğimi sordu ki hiçbir insan bir rüya için bu soruyu sormadı iç dünyamı sızıntılarımı yazdı çok tuhaftı

-evet uzun zaman oldu sabah sabah görüşmeyeli

parçayı 40defa dinlediğim biryerlere yetişmek için koşmaktan bunaldıpım birgündeyim ne kadar boktan içsel olduğum belli tekrar başa sar ve yürü esin

yine biyerlere sürüklüyorum kendimi 4yıl öncesinden farkı ayığım hiç bir şeyin etkisinde değilim ve böyle olmamak istiyorum tüm yay burcu yorumları sanki benim hizadan çıkmamı destekler gibi şeyler yazıyor

şöyle bir satır okudum az evvel ‘Yapıştırsam da parçalarını hayatımın, Su sızdırıyor çatlaklarından.’ düşünüyorum şairi, şiire döktüğü bu gözyaşını

Hatrıma bi anda şey geldi üniversitedeyken tüm gece oturur fırına giderdik neden böyle birşey çekti canım. Sonra şunu tekrarladım bazen birini özlemezsin aslında özlediğimiz şey yaşanan keyif o mutlu olabilme duygusu

Bu Dünya da en net şey ölüm. Özleyemezsin, isyan etmen yasak nereye gittiğini biliyosun hiçbir yerde olmadığını biliyosun net tuhaf işte bu tuhaf duyguyu her farkettiğinde daha da canın yanıyor Ama acı buz koyunca geçiyor ama sonra yine yanan bir döngü zaten bu ya döngü dünya

Aylardan kasım eylüller geçti çok hikayeler oldu göz yaşları sel oldu kurudu dağ oldu patladı akan ateşler ize dönüştü ölümü öğreniyosun ama yaşamayı yine beceremiyoruz ölenin arkasından yaptıklarını konuşuyoruz ama nasıl yaşanması gerektiğini biz beceremiyoruz

ağlayamıyordum daha önceden kesin yazmışımdır buralara düğüm atıyorum dört senedir yaşlara yaslara

ne işe yarıyor yeyüzünde yaşamak, gökyüzünde denizi arıyoruz

Kaybetmiş mi bakıyorum mutluluğu, yorulmuş muyum gülmeye çabalamaktan, duymamak için kulaklığı çıkarmadığım her ömür biliyorum geri gelmeyecek bu ömür

İki yarım küre, sürekli kan pompalayan hayatlar, bir nefesi almak için çabayanların mücadelesi bu kalabalık şehir telaşlı yorucu her baktığında bambaşka

annenin doğum saatinden haberi olmadığı yılların günü bugün öncelikle onun acılarla doğum yaptığı günü mutlu olsun o zamanlar gülmediği yüzü hep gülsün diye hala hep beraber büyüyoruz :)

Artık her vakit bulduğumda seni buluyorum karşımda selam :)

Denize bakmayı, gürültüsünün sesini, gökyüzündeki renkleri bulutları doğayı seviyorum muzice bunlar bence hem derin ve karanlık var içlerinde hem de aydınlık duygusal bir maneviyat bu

evet yazıyorum bir yerlere gidebilme özgürlüğü istiyorum yeni tüm yıllarımdan konforlu yolculuklar keyifli anılar biriktirmek istiyorum Daha sağlıklı daha zinde ailemin de sağlıklı ve güvenli olduğu kendi alanıma saygı duyulduğu artık anlaşılır anlayışlı yıllarımız olsun kalp :)

Az önce son ritüelimizi tamamladık annemle senelerdir yavaş yavaş izlediğimiz behzatçlerin son 2025 in de son çekilen bölümünü de izledik hiç iyi değiliz her sezon her kanalda her filminde hatta başka başka üzülmüştük amann bu son sefer cidden #behzatç No Context Behzat Ç.