นอกจากเสียงเอะอะจากทางฮอกวอตส์แล้ว เสียงส้นเท้าลงน้ำหนักแถวระเบียงหอนอนก็ดังเช่นเดียวกัน เข้าสู่เดือนตุลาคม เทศกาลตั่งต่างหลั่งไหลเข้ามาทำเอาเด็กสาวในหอนอนอยู่ไม่สุข . . — สเตลล่าภาวนาให้เรื่องนี้ไม่ไปถึงหูมาดามมักซีมก็พอ

“หวังว่าคุณจะไม่หนีหายไปเสียก่อน” เธอหัวเราะเสียงเบา ไม่มีนัยยะแอบแฝง แต่คงจะดีไม่น้อยหากยังเห็นอีกฝ่ายป้วนเปี้ยนอยู่ในงานเทศกาลต่างๆด้วยกัน “ดึกแล้วค่ะ ศาตราจารย์อิกอร์จะมาดักจับนักเรียนเข้าหอสายหรือเปล่า ?”

“อย่าแอบกินขนมตอนดึก” ย่องมาจากทางด้านหลังอีกฝ่ายที่กำลังนึกคิดอะไรบางอย่างอยู่ มือเรียวจับเข้าที่ไหล่ทั้งสองข้างแล้วแกล้งเขย่าเบาๆพอให้ตกใจ

หรี่ตามองเล็กน้อยกับท่าทีอีกฝ่าย ดูแฝงไปด้วยความแสบและซุกซนอยู่ภายในตัวจนเธอต้องหลุดขำออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย “อ้อ แบบนี้นี่เอง เด็กบ้านนั่นส่งเสียงดังมาถึงนี่เชียวล่ะ คุณน่าจะหายง่วงเพราะแบบนั้น”

“ให้ตาย อีกไม่กี่เดือนสินะ” สเตลล่ากำลังนึกใคร่ครวญถึงเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เด็กสาวหลายคนเริ่มสนใจกับรูปร่างของตนเพื่อต้องการที่จะดูดีที่สุดในชุดเต้นรำภายในสิ้นปีนี้ “ฉันเกลียดการหาคู่เต้นรำที่สุด”

“ฉันล่ะ ชอบดูเด็กออกวอตส์เมามากเลย” ถึงจะรู้ว่าไม่เหมาะสมแต่เหตุการณ์แบบนั้นนานๆจะเกิดขึ้น ปีละหนแทบจะว่าได้ . . “เด็กเดิร์มสแตรงก์เก็บทรงเก่งเหลือเกิน ไม่มีพลาด พวกเราเองก็อย่าพลาดเชียวนะ”

⠀ 【 𝐓𝐈𝐌𝐄 𝐅𝐎𝐑 𝐇𝐀𝐋𝐋𝐎𝐖𝐄𝐄𝐍 𝐌𝐎𝐍𝐓𝐇 】 (n.) hope you guys have a great time in this month and don't forget to play trick or treat in 31th October 👻 ⠀

⠀ เที่ยงวันเป็นช่วงที่ตัวของเอเดรียนพึ่งเดินทางกลับมาถึงเดิร์มสแตรงก์ ณ ตอนนี้เพื่อนๆในโรงเรียนเริ่มเดินแถวไปที่ห้องอาหารแล้ว ส่วนเขายังต้องกลับไปเก็บข้าวของที่ห้องให้เรียบร้อยก่อน “, หวังว่าจะไปทัน” ⠀

อืม . . — ถึงจะช้าไปสักหน่อยกับเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้น แต่โบซ์บาตงดีกว่าไม่น้อยหน้าเลย ทั้งพระราชวังน้ำแข็ง ทั้งม้าบินที่เป็นพาหนะ ไหนจะมาดามมักซีมและชุดเครื่องแบบของพวกเราอีก “.....” นึกได้แบบนั้นก็เดินเชื่องช้าไปตามระเบียง ทำไมถึงเพิ่งเก็บเอาเรื่องนี้มาคิดช้ากว่าคนอื่นนะ ?

สะดุ้งจนไหล่ทั้งสองข้างไหวขึ้นเล็กน้อย หญิงสาวเบิกตากว้างเมื่ออีกฝ่ายโผล่เข้ามาอย่างไม่ให้ซุ่มให้เสียงใดๆ “ตกใจหมดเลยค่ะ”

"สงครามชัดๆ"

เลื่อนมือจับกับมือนุ่มของอีกฝ่ายเบาๆพร้อมเขย่าไปด้วย “สเตลล่าค่ะ สเตลล่า เดอเลอรูซ์ ยินดีที่ได้พบ”

"เด็กคนนั้นจะไม่โดนเพื่อนร่วมบ้านเขม่นเอาใช่ไหมน่ะ…" ไม่ได้ตั้งใจแอบฟังเด็กกริฟฟินดอร์กับเด็ดสลิธีรินคุยกันหรอกนะ มันแค่บังเอิญได้ยินเข้าหูมาแค่นั้นเอง

⠀ Anyone can dm me for whatever reason, แค่มาบอกเอาไว้เผื่อจะมีคนอยากคุยกับฉันขึ้นมา 🤏 ⠀

"แน่นอนว่าบางคนยังไม่รู้จักฉัน และอาจรู้จักแล้ว ในเมื่อมีผู้คนมาใหม่และจากที่ฉันห่างหายไปนาน" รอนได้เกาท้ายทอยเล็กน้อยเพราะความเขินอายต่อผู้คนในบางครั้ง #จะทําความรู้จักกับคนที่มารีทวิต

⠀ ᅠ ⠀ ⠀ ⠀ ช่วงเวลาในวันหยุดช่างผันผ่านไปอย่างรวดเร็ว, การเงยหน้าขึ้นมาจากม้วนรายงานแล้วพบว่าในอีกไม่กี่ชั่วโมงกำลังจะพลัดเปลี่ยนเป็นวันใหม่ทำเอาอานามาเรียนิ่งชะงักและอดที่จะอุทานคำว่า ‘ อ๋า ’ ออกมาเบา ๆ ไม่ได้ นี่เธอจัดการภาระงานจนลืมเวลาไปหรือนี่ ? ⠀ ᅠ ⠀ ⠀

รู้สึกเขินอายขึ้นมาเล็กน้อยแม้จะโดนกล่าวชมทั่วไปเป็นเรื่องปกติ คงเพราะโบซ์บาตงอย่างเรา ๆ ไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรมากมายเท่าไหร่ ยกเว้นหัวเราะจนผิดวิสัยและโดนมาดามมักซีมดุเอาได้ “เธอด้วย เมแกน , ดึกแล้วค่ะ ต้องรีบกลับหอแล้วหรือเปล่า ?”

ปลายฝนต้นหนาว อากาศในเดือนตุลาคมเริ่มเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด สเตลล่ายืนกอดหนังสืออยู่ใต้ปราสาท ฝนเม็ดเล็กกระจายลงมาขณะที่เธอต้องเดินไปเรียนภายในบริเวณหนึ่งช่วงตึก ฝนตกมันก็ดี แต่มันเหมาะกับการนอนมากกว่าไม่ใช่รึไง ? เธอหันไปมองรอบๆพร้อมกับยื่นมือแตะกับหยาดน้ำใส “หยุดตกซะทีเถอะ”