Ürkütücü öngörüler 😔

Roka favorim 🥬

Kuzucuk da heyecanlı

1⃣ 1-3 Eylül 2023 tarihlerinde Arsuz/Antakya'da toplanan 3. Türkiye Travmatik Stres Kongresi'yle ilgili izlenimlerimi kısaca yazacağım. Önce Arsuz: Antakyalı birkaç kişiden "Arsuz'da hasar daha az, o yüzden oraya yerleşeceğiz" sözlerini duymuştum. Fakat gördüğüm Arsuz farklıydı.

2⃣ Gördüğüm Arsuz, gözünü alamayacağınız kara boşlukları, yıkıntıları ve döküntüleriyle, dişleri dökülmüş bir ağza benziyordu. Evet, insanlar hayatlarına devam ediyormuş gibi görünüyordu, fakat soluduğunuz havaya sinmiş olan asbestli kasvet, nefes alıp vermenizi zorlaştırıyordu.

3⃣ Kongrenin toplandığı Nazım Hİkmet Kültür Merkezi çöl ortasında bir vaha kadar umut vericiydi: Katılım hiç beklemediğim kadar yüksekti. Kongre de büyük çoğunluğunu gençlerin oluşturduğu kutsal bir topluluğun hemen tüm toplantılara düzenli biçimde katıldığı bir ayine benziyordu.

4⃣ "Ayin" sözcüğünü bilerek kullandım, çünkü oradakiler yaptıkları için ne kadar kutsal bir iş olduğunu bilmeseler de, sadece dışarıdan bakanların gördükleri, başlarının üstündeki haleleri ve gözlerindeki o ışık, görevlerine dair önemli ipuçlarıydı. turkiyetravmatikstreskongresi2023.com

5⃣ Hem yıllardır (1999 depreminden beri) bu işlerin içinde olan, hem de eğitim veren hocaların, öğrencilerin, şoförler dahil tüm çalışanların birbirleriyle ilişkilerinin coşkulu içtenliği görülmeye değerdi. "Travmada insanları yakınlaştıran bir şey var" diye düşündürdü bana.

6⃣ Daha üstünden ancak 6-7 geçmiş, hâlâ nefesimizi daraltan deprem gerçeği ortadayken, onlarca sivil toplum kuruluşunun o bölgelerdeki çabalarını dinlemek içimize yeniden umutlar ekti. Belli ki tüm çalışmaların merkezinde Travma ve Ruh Sağlığı Çalışmaları Derneği (TARDE) var.

7⃣ TARDE, ben dahil birçok kişiyi bir araya getiren güç Tamer Aker, tabip odaları, hemşireler, psikologlar, PDRciler, sosyal hizmet uzmanları, EMDRciler, psikanalistler, BDTciler, mimarlar, gazeteciler, UNICEF, Bilgi Üniversitesi (rektörü, dekanı, öğrencileri).. hepsi oradaydı.

8⃣ Her gün birkaç kez Adana'ya gidip gelerek yiyecek, giyecek, vb. malzeme taşırken öğrenciler günlük hayatlarına geri dönebilsinler diye 20 kadar öğrenci için bir konteynerle işe başlayıp 600 küsur öğrencilik eğitim köyü kuran opera sanatçısınınki gibi birçok öykü dinledim.

9⃣ Özetle, "Kolektif Sorumluluk: Hayatı Yeşertmek" temasına uygun olarak, birçok heyecanlı, sorumlu insanla birlikte, onların hayatı yeşertmek için verdikleri kutsal uğraşının tanığı oldum. (Adıyaman grubuna sözümü unutmadım. Onlarla da bi ara politik psikoloji konuşacağız.)

Ayrımcı dilden uzak dursak artık.🇹🇷 Cumhuriyet kimsesizlerindir. Cumhuriyet herkesindir. Bu yüzden Cumhuriyettir. Elbette güçlü Ordu güçlü Türkiye ama bırak isteyen istediği gibi kutlasın.

Ülkeme, beni yetiştiren öğretmenlerime, aileme ve dinleyicilerime sözüm vardı ve kazandım! :) İtalya'da bu Cumartesi düzenlenen Piano Academy Eppan piyano yarışmasında Michelangeli Ödülü'nü kazanarak birinci oldum! Cumhuriyetimizin 100'üncü yılını başarılarımızla kutlamaya devam.

Her daim izinde 🇹🇷

Böyle şeyler pek paylaşmam ama bence önemli tavsiyeler

Yurtta sulh cihanda sulh 🇹🇷

İzindeyim 🇹🇷

Söylemekten bıkmayacağız... Dünyanın her yerinde "NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE" 🇹🇷♾️

#narin