Sonunda buldum belamı okuyorum selamı

"iyi adamlar yalnızlıktan ölüyor. İyi kadınlar ise kötü adamların balkonundan gökyüzüne bakarken."

Kimin ne kadar sevdiğini bilemezsin ondan dolayı sevdiklerim kavramı çok öne sürülmemeli.

Ufkun her türlüsü güzeldir ama mavisi başka.

Cehennem ortasında cennetin çocukları.

Kırıktı aslında, ama canımız bitti.

Ayrı ayrı birer ahlaksız yaratık olan insanlar, toplu oldukları zaman namuslu kişiler olurlar.

İşin aslı katlanabildiğimiz kadar sürdürebiliyoruz bu hayatı.

Affetmek zaaftır.

Bu kaderi yeniden yazmalıyız.

İyi gibiyim ama değilim. Yorgunum uyuyunca geçmeyecek kadar çok yorgunum.

Her son ölümle bitmez.

Ben bir tek kendime yenildim.

Kapımızı kimseye açmamamız gerektiğini anlıyorum. Nerdeler sahi? O inandığımız, yanımızda olacak insanlar Kırdık mı, üzdük mü ya da hata mı yaptık onlara karşı hayır! Onlara yapmamamız gereken şeyi yaptık inandık... . . Zaten biz hep yanlışlara inanırız

“Yolumuz belli beraber yürümek isteyen yetişir.”

Bitirdiler içimi yinede duruyorum ayakta..

Hiç sormamalıydım halini. Bir insan için boşa kürek çekmek benimki.

Arkadaşlar sizi bırakmayacağını söyleyen arkadaşlarınıza inanmayın sonra bir bakıyorsunuz numaranız silinmiş üzülürsünüz :)