Duygusal çürüme yaşıyorum.

Katli vacip duygular taşıyorum.

Sustukça içimde büyüdü kelimeler,zannetim ki kelamla olur hükümdarlık, olmadı….

İçimde bir menfez açıldı ; ışık girmeyen, dua dokunmayan….Hiçbir secde yıkamadı içimde büyüyen gizli harbi .

Akşamdan kalanlar düzelir de geçmişte kalanlar ne yapsın?

Gözyaşım desem o da bitti.

Dıldar be dost nabe..

İlk defa kendimi bişeylerin değişip düzeleceğine ikna edemiyorum .

Kendimle savaşıyorum affetmek için bazı şeyleri, yapamıyorum…

Annemi özlüyorum…

Neyi öngördüysem hepsi birer birer gerçekleşti ve bu durum beni çok üzüyor.

Beşinci kat ölmek için ideal mi?

Garip bir Ağustos tadı damaklarımda Hiç yaz gibi değil bu mevsim Yaz ben gibi değil Ya Ağustos bozuldu Ya ağzımın tadı… Edip Cansever

Ağlayarak yemek yiyorum.Gözyaşım çorbama damladı ve umursamadan içmeye devam ediyorum.

El birliği ile öldürüyorsunuz beni yavaş yavaş.

Herkesin deli gibi saç şekillendirici kullandığı şu devirde saçını dahi kurutmadan dışarı çıkan ben.

Yorgunluktan ağlanırmış .

Uzun süre bir şeylere sabrettikten sonra ani ve keskin bir soğuma geliyor .İşte ondan sonrası mezarlığa çiçek…

bir insana beslenebilecek en kötü duygu artık merak etmemektir bence. nefret falan bunun yanında hikaye kalır

Bazen kalbini kıran ancak huzurunu koruyan kararlar vermek zorunda kalırsın.