Dldkdokxnzçsşld

Mesajı bildirim çubuğundan okuduğum kadarıyla online olmamı gerektiren bir durum yok

Birine çok sinirlenip istediğim şeyleri tam olarak söyleyemeyince kafamda sürekli onunla konuşuyorum ruh hastasıyım ama korkma halledicem

En kötüsü de ne biliyor musunuz? Herşey geçecek mi yoksa yeni mi başlıyor bunu bilememek.

Söylemeyin artık. Boşverilmiyor işte.

Gerçekten iyi niyetli bir insan görünce sarılmak istiyorum çünkü o kadar az kaldı ki

Opia; Birinin gözlerine baktığımızda mutlu olmamıza neden olan his.

"Yatiom, napion, nie, oturuom, takılıoz" şu yazılış şeklinden nefret eden insan tek ben değilim dimi

stalktan önce/stalktan sonra

Artık mesaj gelmemesine o kadar alışmışım ki telefondan bildirim sesi gelince "kesin telefon kendi kendine çaldı" diyorum.Öyle bi umutsuzluk

Açık konuşmak gerekirse çevremdeki insanların çoğuna gerek yok

Ulan sıcacık yatağımı bırakıp derse gelmişim hoca "niye geç kalıyorsun" diyo lükse bak ya

Canım ışıktan rahatsız oluyorsan hayatını karartayım

Kurtla babaannesini ayırt edemeyen kırmızı başlıklı kızın kafasını yaşıyorum

Masaya masa denir sandalyeye sandalye denir, sana da gerizekalı denir niye alınıyon ki

"Ne istiyorsun benden ya?" "Herhangi birine benden bahsederken gözlerinin içinin gülmesini isterdim."

"Perdeleri güneş yıpratır çocuk. Kızları ise, babaları."

Bazen böyle birine kitlenip dakikalarca gerçekten bu kadar gerizekalı bi insan nasıl olabilir diye düşünüyorum

Ağlamamak için sıktığım çenemin acısını kalbimde hissettim, hem de defalarca.

Ne demek mandalinalar portakalların çocuğu değil