ความเกลียดชังฉายชัดในแววตาที่คุ้นเคย แต่ในคราวนี้กลับดูไม่คุ้นชินเลยสักนิด "หยวนจื่อ..? เจ้าเป็นอะไร" กงซ่างเจวี๋ยขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่เข้าใจ "พี่.." ถ้อยคำเอ่ยเรียกยังคงเหมือนดั่งทุกครั้ง หากแต่ความชิงชังกลับมากล้นจนกงหยวนจื่อแทบหลั่งน้ำตา "พี่... ข้าชังเกลียดท่านนัก" "..."

ซ่างกวนเฉียนพลาดที่โกหกตั้งแต่แรกว่ารัก และเมื่อนางเผลอรักเขาเข้าแล้วจริง ๆ มันจึงจากที่จะเชื่อ ทั้งเขาที่ไม่เชื่อนาง และนางเองก็ไม่อยากจะเชื่อตนเองเช่นกัน

"ถ้าผมตื่นคุณจะหายไปไหม" "แน่นอนสิ ก็ข้าอยู่ได้แค่ในฝันของเจ้า" "งั้นผมไม่ตื่นได้ไหม" "ไม่ได้หรอก" "..." "โลกแห่งความจริงกำลังรอเจ้าอยู่นะ" "แต่ไม่มีคุณ" "ไว้เจ้าหลับฝัน เราค่อยเจอกันใหม่ก็ได้" "ถ้าผมหลับ คุณจะมาแน่ใช่ไหม" คุณยิ้ม หากแต่กลับไร้ซึ่งคำตอบใด.. #ฟิคจรอนันต์

ไร้ถ้อยคำก่นด่า ไร้ซึ่งคำสาปแช่ง ทว่าสายตาเย็นชาไร้คาดหวังกลับทิ่มแทงรุนแรงกว่าสิ่งอื่นใด สายตาไม่เคยโกหก ความเกลียดชังล้นทะลักแม้ไม่เคยเอ่ยปาก สายตาคู่นั้นแทบฉีกทึ้งฉันเป็นชิ้น ๆ แต่คุณบอกว่าคุณไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ใช่... คุณไม่ได้ทำเลย คุณแค่มอง ส่วนฉันก็แค่ตายทั้งเป็น

#ฟิคจรอนันต์ มันเป็นเพียงเรื่องบังเอิญหรือว่ามีใครจงใจกันนะ พวกเขาถึงได้พบกับอีกครั้งในงานเลี้ยงรุ่นที่ปนกันมั่วแบบนี้ "สวัสดี" เสียงคุ้นเคยเอ่ยทักจนคนฟังลมหายใจสะดุด "สวัสดีครับ รุ่นพี่" คนเด็กกว่าพยายามฝืนยิ้มทักทายให้เป็นปกติที่สุด ก็ตอนนี้พวกเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วนี่

"รักไหมครับ" ถ้อยคำเอ่ยถาม แม้ไม่ยื้อยุดไว้แต่ก็ชัดเจนว่าไม่ยินยอมให้เดินหนี ดวงตาจับจ้องเว้าวอน คำถามนี้กงจื่ออวี่ย่อมต้องการคำตอบ "ไม่รักครับ" และจินฝานก็ตอบกลับไปได้เพียงเท่านั้น ระหว่างพวกเขาไม่ใช่แค่รักหรือไม่รัก ทว่าจินฝาน 'รักไม่ได้' ต่างหาก ไม่ว่าจะด้วยฐานะอะไรก็ตาม

ชีวิตที่ไม่ได้เลือก ทุกสิ่งที่จดจำได้แม้ไม่ต้องการ ชีวิตที่ไม่ใช่ของตัวเอง แบกรับบาปที่ไม่ได้ตั้งใจทำ แม้กัปตันจะช่วยคืนมาได้แต่สุดท้ายแล้วบัคกี้ถูกทิ้งไว้ในโลกที่ไม่รู้จักอ่ะ ไม่มีสตีฟ ไม่เหลืออะไรเลย โคตรโดดเดี่ยวชิบหาย ดูภาคนั้นจบคือซึมเป็นหมา

ไอ้พวกแม่หยวนจื่อ!!!! //เลิ่กลั่ก 🫠 readawrite.com/c/5cdb020f8b57…

อุต๊ะ ค้นพบซากเรือโบราณที่สูญหายไปนับพันปี 🤣 #เถียนเจียรุ่ย #TianJiarui #田嘉瑞 #ซุนเฉินจวิ้น

#การกลับมาของเฉินเฟยหลิง ถูกเขียนขึ้นมาจากคำถามที่ว่า 'หากสุดท้ายแล้วการย้อนเวลาไม่ใช่พรแต่กลับกลายเป็นดั่งคำสาป ฝันร้ายและกลายเป็นบาดแผลใหญ่ที่เหวอะหวะเกาะกินจิตใจคนที่หวนกลับมาล่ะ' 'แล้วตัวละครที่เผชิญหน้ากับสิ่งที่ตนเองไม่อาจยอมรับได้จะเป็นอย่างไร?'

นามปากกาชาป่วยยย : เป็นมัมหมีหยวนจื่อที่มักจะเขียนให้หยวนจื่อรอดเสมอ

ยังรู้สึกเหมือนเดิมว่าถ้าชอบงานใครบอกเค้าได้เลย ชมได้เลย มันต่อกำลังใจคนทำงานมากจริง ๆ

แทงแม่ได้เลยค่ะ

รูป Side face ของเฉิงอี้ในตำนาน ยกขึ้นหิ้งไว้กราบบูชา ยอมแล้วพี่จ๋า สันกรามพี่ดุมาก 🙇🤣

เปลี่ยนมาเป็นหยวนจื่ออีกครั้ง ❤️🤏🏻

หล่อสัดๆอ่ะ ดาเมจท่านประธานแรงมากกกกกก🤧🤧 #เฉิงเหล่ย #ChengLei #丞磊

#อวี่ฝาน